Adhyaya 114

Verse 1

कुंजल उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे हुंडस्य परिचारकाः । नहुषस्यापि संवादं रंभया तु यथाश्रुतम्

കുഞ്ജലൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ഹുണ്ടന്റെ പരിചാരകരായ ആ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും, രംഭയോടുള്ള നഹുഷന്റെ സംഭാഷണവും കേട്ടതുപോലെ തന്നേ വിവരിച്ചു.

Verse 2

आचचक्षुश्च दैत्येंद्रं हुंडं सर्वं सुभाषितम् । तमाकर्ण्य स चुक्रोध दूतं वाक्यमथाब्रवीत्

ദൂതൻ ദൈത്യേന്ദ്രനായ ഹുണ്ടനോട് മുഴുവൻ സന്ദേശവും സുസ്വരമായ വചനങ്ങളാൽ അറിയിച്ചു. അത് കേട്ട ഉടൻ അവൻ ക്രോധിച്ചു, പിന്നെ ദൂതനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

Verse 3

गच्छ वीर ममादेशाज्जानीहि पुरुषं हि तम् । संभाषते तया सार्द्धं पुरुषः शिवकन्यया

“വീരാ, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പോയി ആ പുരുഷൻ ആരാണെന്ന് അറിഞ്ഞുവരിക. അവൻ അവിടെ ശിവകന്ന്യയോടൊപ്പം സംഭാഷണം ചെയ്യുന്നു.”

Verse 4

स्वामिनिर्देशमाकर्ण्य जगाम लघुदानवः । विविक्ते नहुषं वीरमिदं वचनमब्रवीत्

സ്വാമിയുടെ നിർദ്ദേശം കേട്ട് ആ വേഗമുള്ള ദാനവൻ പുറപ്പെട്ടു. ഏകാന്തത്തിൽ വീരനായ നഹുഷനോട് ഈ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

Verse 5

रथेन साश्वसूतेन दिव्येन परितिष्ठति । धनुषा दिव्यबाणैस्तु सभायां हि भयंकरः

അശ്വങ്ങളും സാരഥിയും കൂടിയ ദിവ്യരഥത്തിൽ അവൻ സജ്ജമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ധനുസ്സും ദിവ്യബാണങ്ങളും ധരിച്ചു സഭയിൽ അവൻ തീർച്ചയായും ഭയങ്കരൻ.

Verse 6

कस्य केन तु कार्येण प्रेषितः केन वैभवान् । अनया रंभया तेऽद्य अन्यया शिवकन्यया

നിന്നെ ആരാണ്, ഏതു കാര്യത്തിനായി അയച്ചത്? പിന്നെ ആരുടെ വൈഭവബലത്താൽ, ഹേ മഹിമയുള്ളവനേ—ഇന്ന് ഈ രംഭയാലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ശിവകന്ന്യയാലോ?

Verse 7

किमुक्तं तत्स्फुटं सर्वं कथयस्व ममाग्रतः । हुंडस्य देवमर्दस्य न बिभेति भवान्कथम्

പറഞ്ഞതെല്ലാം എന്റെ മുമ്പിൽ വ്യക്തമായി പറയുക. ദേവന്മാരെ മർദിക്കുന്ന ഹുണ്ടനെ നീ എങ്ങനെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല?

Verse 8

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यदि जीवितुमिच्छसि । सत्वरं गच्छ मा तिष्ठ दुःसहो दानवाधिपः

ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഇതെല്ലാം എനിക്കു പറയുക. വേഗം പോകുക, താമസിക്കരുത്; ദാനവാധിപൻ സഹിക്കാനാകാത്തവൻ.

Verse 9

नहुष उवाच । योऽसावायुर्बली राजा सप्तद्वीपाधिपः प्रभुः । तस्य मां तनयं विद्धि सर्वदैत्यविनाशनम्

നഹുഷൻ പറഞ്ഞു— ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപതിയായ മഹാബലവാൻ രാജാവ് ആയുർബലി പ്രഭു; എന്നെ അവന്റെ പുത്രനെന്നു അറിയുക—ഞാൻ സർവ്വ ദൈത്യനാശകൻ.

Verse 10

नहुषं नाम विख्यातं देवब्राह्मणपूजकम् । हुंडेनापहृतं बाल्ये स्वामिना तव दानव

നഹുഷൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പൂജിക്കുന്നവൻ. ഹേ ദാനവാ! നിന്റെ സ്വാമിയായ ഹുണ്ടൻ അവനെ ബാല്യത്തിൽ അപഹരിച്ചു.

Verse 11

सेयं कन्या शिवस्यापि दैत्येनापहृता पुरा । घोरं तपश्चरत्येषा हुंडस्यापि वधाय च

ഇവളാണ് ആ കന്യ, ശിവനോടും ബന്ധപ്പെട്ടവൾ; മുമ്പ് ഒരു ദൈത്യൻ അവളെ അപഹരിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൾ ഘോരതപസ്സു ചെയ്യുന്നു—ഹുണ്ടന്റെ വധത്തിനായും.

Verse 12

योहमादौ हृतो बालस्त्वया यः सूतिकागृहात् । दास्या अपि करे दत्तः सूदस्यापि दुरात्मना

ഞാനേ ആ ബാലൻ; നീ ആദ്യം പ്രസവഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് അപഹരിച്ചവൻ. ആ ദുഷ്ടാത്മാവായ സൂദൻ എന്നെ ദാസിയുടെ കൈയിലും ഏല്പിച്ചു, പാചകനുടെയ്ക്കും കൈയിലേക്കും പോലും കൊടുത്തു.

Verse 13

वधार्थं श्रूयतां पाप सोहमद्य समागतः । अस्यापि हुंडदैत्यस्य दुष्टस्य पापकर्मणः

കേൾക്കുക, ഹേ പാപി! ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നത് വധാർത്ഥമാണ്—പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ലിപ്തനായ ഈ ദുഷ്ട ഹുണ്ട ദൈത്യനെയും സംഹരിക്കാനാണ്.

Verse 14

अन्यांश्च दानवान्घोरान्नयिष्ये यमसादनम् । मामेवं विद्धि पापिष्ठ एवं कथय दानवम्

മറ്റു ഭീകര ദാനവന്മാരെയും ഞാൻ യമസദനത്തിലേക്ക് നയിക്കും. ഹേ മഹാപാപി, എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെയെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊൾക; ഈ വാക്ക് ദാനവനോട് ചെന്നു പറയുക.

Verse 15

एवमाकर्ण्य तत्सर्वं नहुषस्य महात्मनः । गत्वा हुंडं स दुष्टात्मा आचचक्षेऽस्य भाषितम्

മഹാത്മാവായ നഹുഷൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട ശേഷം ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് ഹുണ്ടയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു, നഹുഷന്റെ വാക്കുകൾ അവനോട് അറിയിച്ചു.

Verse 16

निशम्य तन्मुखात्तूर्णं चुक्रोध दितिजेश्वरः । कस्मात्सूदेन पापेन तया दास्या न घातितः

അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഇത് കേട്ട ഉടൻ ദിതിജേശ്വരൻ ക്രോധിച്ചു—“ആ പാപിയായ സൂദൻ ആ ദാസിയെ എന്തുകൊണ്ട് വധിച്ചില്ല?”

Verse 17

सोयं वृद्धिं समायातो मया व्याधिरुपेक्षितः । अथैनं घातयिष्यामि अनया शिवकन्यया

ഞാൻ അവഗണിച്ച ഈ രോഗം ഇപ്പോൾ വളർന്ന് ശക്തിയായി. ഇനി ഈ ശിവകന്യയുടെ സഹായത്തോടെ ഞാൻ ഇതിനെ നശിപ്പിക്കും.

Verse 18

आयोः पुत्रं खलं युद्धे बाणैरेभिः शिलाशितैः । एवं सचिंतयित्वा तु सारथिं वाक्यमब्रवीत्

“യുദ്ധത്തിൽ ഈ ശിലാമുഖ അമ്പുകളാൽ ഞാൻ ആയുവിന്റെ ദുഷ്ടപുത്രനെ പ്രഹരിക്കും.” എന്ന് ചിന്തിച്ച് അവൻ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.

Verse 19

स्यंदनं योजयस्व त्वं तुरगैः साधुभिः शिवैः । सेनाध्यक्षं समाहूय इत्युवाच समातुरः

“നല്ലതും മംഗളകരവുമായ കുതിരകളാൽ രഥം കെട്ടുക. സേനാധിപനെ വിളിക്കൂ”—എന്ന് അവൻ അത്യന്തം വ്യാകുലനായി പറഞ്ഞു.

Verse 20

सज्जतां मम सैन्यं त्वं शूरान्नागान्प्रकल्पय । सारोहैस्तुरगान्योधान्पताकाच्छत्रचामरैः

നീ എന്റെ സൈന്യത്തെ സജ്ജമാക്കുക; വീരന്മാരെയും യുദ്ധഗജങ്ങളെയും നിരത്തുക; കൂടാതെ അശ്വാരോഹ യോദ്ധാക്കളെ പതാക, ഛത്രം, ചാമരം എന്നിവയോടെ ക്രമീകരിക്കുക.

Verse 21

चतुरंगबलं मेऽद्य योजयस्व हि सत्वरम् । एवमाकर्ण्य तत्तस्य हुंडस्यापि ततो लघुः

“ഇന്ന് എന്റെ ചതുരംഗ സൈന്യത്തെ ഉടൻ വിന്യസിക്കൂ.” എന്ന് കേട്ട ഹുണ്ടനും ഉടൻ തന്നെ വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.

Verse 22

सेनाध्यक्षो महाप्राज्ञः सर्वं चक्रे यथाविधि । चतुरंगेन तेनासौ बलेन महता वृतः

മഹാപ്രാജ്ഞനായ സേനാധിപൻ എല്ലാം യഥാവിധി ക്രമപ്പെടുത്തി; അവനും ആ മഹത്തായ ചതുരംഗസൈന്യത്താൽ നാലുവശവും ചുറ്റപ്പെട്ടു।

Verse 23

जगाम नहुषं वीरं चापबाणधरं रणे । इंद्रस्य स्यंदने युक्तं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ധനുസ്സും ബാണവും ധരിച്ച വീരനായ നഹുഷനിലേക്കു ചെന്നു—ഇന്ദ്രന്റെ രഥത്തിൽ ആരൂഢനായി—സകല ശസ്ത്രധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠൻ।

Verse 24

उद्यंतं समरे वीरं दुरापं देवदानवैः । पश्यंति गगने देवा विमानस्था महौजसः

സമരത്തിൽ ഉയർന്നു വരുന്ന ആ വീരനെ—ദേവദാനവർക്കും ദുർജയനായവനെ—ആകാശത്തിൽ വിമാനസ്ഥരായ മഹാതേജസ്വി ദേവന്മാർ ദർശിക്കുന്നു।

Verse 25

तेजोज्वालासमाकीर्णं द्वितीयमिव भास्करम् । सूत उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे ववृषुस्तं शरोत्तमैः

തേജോജ്വാലകളാൽ നിറഞ്ഞ അവൻ രണ്ടാമത്തെ സൂര്യനെന്നപോലെ ദീപ്തനായി. സൂതൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ആ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും അവന്റെ മേൽ ഉത്തമശരങ്ങളുടെ മഴ പെയ്തു।

Verse 26

खड्गैः पाशैर्महाशूलैः शक्तिभिस्तु परश्वधैः । युयुधुः संयुगे तेन नहुषेण महात्मना

അവർ ഖഡ്ഗങ്ങൾ, പാശങ്ങൾ, മഹാശൂലങ്ങൾ, ശക്തികൾ, പരശുകൾ എന്നിവയുമായി ആ മഹാത്മനായ നഹുഷനോടു സമരത്തിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു।

Verse 27

संरब्धा गर्जमानास्ते यथा मेघा गिरौ तथा । तद्विक्रमं समालोक्य आयुपुत्रः प्रतापवान्

അവർ ക്രോധംകൊണ്ട് ഉന്മത്തരായി, പർവ്വതത്തിൽ ഇടിമേഘങ്ങൾപോലെ ഗർജിച്ചു. ആ വിക്രമം കണ്ട പ്രതാപവാനായ ആയുപുത്രൻ തേജസ്സോടെ പ്രതികരിക്കാൻ സന്നദ്ധനായി.

Verse 28

इंद्रायुधसमं चापं विस्फार्य स गुणस्वरम् । वज्रस्फोटसमः शब्दश्चापस्यापि महात्मनः

അവൻ ഇന്ദ്രായുധസമമായ ആ വില്ല് വലിച്ചു കെട്ടി; അതിന്റെ ഞാണിൽ നിന്ന് ഗംഭീരമായ ഗുണസ്വരം ഉയർന്നു. ആ മഹാത്മാവിന്റെ വില്ലിന്റെ ശബ്ദവും വജ്രസ്ഫോടനത്തിനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.

Verse 29

नहुषेण कृतो विप्रा दानवानां भयप्रदः । महता तेन घोषेण दानवाः प्रचकंपिरे

ഹേ വിപ്രന്മാരേ! നഹുഷൻ ഉയർത്തിയ മഹാഘോഷം ദാനവർക്കു ഭയം പകരുന്നതായിരുന്നു. ആ മഹാനാദം കേട്ട് ദാനവർ വിറച്ചു കുലുങ്ങി.

Verse 30

कश्मलाविष्टहृदया भग्नसत्वा महाहवे

മഹായുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ വിഷാദം പിടിച്ചു, ധൈര്യം തകർന്നു; യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവർ വ്യാകുലരായി ദീനമുഖരായി മാറി.

Verse 114

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ—വേനോപാഖ്യാനം, ഗുരുതീർത്ഥമാഹാത്മ്യം, ച്യവനചരിത്രം, നഹുഷാഖ്യാനം എന്നീ പ്രസംഗങ്ങളിൽ—നൂറ്റി പതിനാലാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.