Shloka 11
The Determination of the Extent of the Sacred Field and Related Matters
Kurukṣetra Māhātmya
वसुरुवाच । श्रृणु भद्रे प्रवक्ष्यामि कुरुक्षेत्रं महाफलम् । यथा जातं नृणां पापदहनं ब्रह्मणः प्रियम् ॥ ११ ॥
vasuruvāca | śrṛṇu bhadre pravakṣyāmi kurukṣetraṃ mahāphalam | yathā jātaṃ nṛṇāṃ pāpadahanaṃ brahmaṇaḥ priyam || 11 ||
വസു പറഞ്ഞു—ഹേ ഭദ്രേ, കേൾക്കുക; മഹാഫലപ്രദമായ കുരുക്ഷേത്രത്തെ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു—അത് എങ്ങനെ ഉദ്ഭവിച്ചു, മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങളെ എങ്ങനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മാവിന് അത് എന്തുകൊണ്ട് പ്രിയമാണെന്നും.
Vasu
Vrata: none
Primary Rasa: vira (heroic)
Secondary Rasa: shanta (peace)
FAQs
It introduces Kurukṣetra as a supremely meritorious tīrtha whose very sanctity is described as capable of burning sins, setting the stage for its origin-story and māhātmya.
By praising a sacred field loved by Brahmā and famed for purifying sin, it supports the Purāṇic bhakti framework where reverent hearing (śravaṇa) and pilgrimage to holy places nurture devotion and inner purification.
No specific Vedāṅga is taught in this line; the practical takeaway is tīrtha-māhātmya usage in Dharma practice—listening to the account and undertaking pilgrimage for pāpa-kṣaya (removal of sin).