Shloka 65
The Greatness of Gayā
Gayā-Māhātmya
उत्तरं मानसं गत्वा सिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम् । यस्तत्र निर्वपेच्छ्राद्धं यथाशक्ति यथाबलम् ॥ ६५ ॥
uttaraṃ mānasaṃ gatvā siddhiṃ prāpnotyanuttamām | yastatra nirvapecchrāddhaṃ yathāśakti yathābalam || 65 ||
ഉത്തര-മാനസ തീർത്ഥത്തിൽ ചെന്നാൽ മനുഷ്യൻ അനുത്തമ സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. അവിടെ തന്റെ ശക്തിക്കും സാമർത്ഥ്യത്തിനും അനുസരിച്ച് ശ്രാദ്ധ-തർപ്പണം അർപ്പിക്കുന്നവൻ പരമഫലം നേടുന്നു.
Suta (narrating the Tirtha-Mahatmya as transmitted in the Purana)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It declares Uttara-Mānasa as a highly potent tīrtha where pilgrimage combined with ancestor-rites (Śrāddha) yields an “anuttamā siddhi”—a supreme spiritual fruition—linking sacred geography with dharmic action.
While not explicitly naming Vishnu-bhakti, it supports the bhakti-oriented Purāṇic ethic: sincere, capacity-based worship/offerings at a holy place (done with faith) are accepted and become a means to elevated spiritual attainment.
It points to Kalpa (ritual procedure) through the instruction to “nirvapet śrāddham” and emphasizes the pragmatic rule of adhikāra—performing rites yathāśakti/yathābalam (as per one’s eligibility and ability).