Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 151
The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī
आत्मन्यन्ते च भूयिष्ठा ध्रुवो बीजान्तिमो मनुः । द्विषष्ट्यर्णोऽस्य मुन्यादि सर्वं पूर्ववदीरितम् ॥ १५१ ॥
ātmanyante ca bhūyiṣṭhā dhruvo bījāntimo manuḥ | dviṣaṣṭyarṇo'sya munyādi sarvaṃ pūrvavadīritam || 151 ||
ആദിയിൽ ‘ആ’കാരവും അവസാനം ‘മ’കാരവും സ്ഥാപിക്കണം; മദ്ധ്യത്തിൽ ശേഷിക്കുന്ന ധ്വനികൾ ഭൂരിപക്ഷമായി വിന്യസിക്കപ്പെടുന്നു. ‘ധ്രുവ’ സ്ഥിരഭാഗം, ‘ബീജ’ കാരണാക്ഷരം, ‘മനു’ അന്തിമമന്ത്രം. ഇത് അറുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള വിദ്യ; ഋഷ്യാദി എല്ലാം മുൻപുപോലെ അറിയണം.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It stresses mantra-lakṣaṇa—knowing the mantra’s fixed core (dhruva), seed (bīja), and concluding formula (manu), along with its syllable-count—so recitation is precise and effective, as prescribed in the Vedāṅga-oriented section.
By emphasizing correct mantra formation and recitation, it supports disciplined worship (upāsanā) where devotion is expressed through accurate, tradition-grounded japa and ritual practice rather than improvised wording.
Mantra-technical knowledge tied to Śikṣā/Vyākaraṇa: syllable-count (arṇa), placement of sounds, and identification of mantra components (bīja, dhruva, manu), with ṛṣi-ādi details to be taken from the prior specification.