Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 13
The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī
विष्णुः प्रद्युम्नयुक् शार्ङ्गी साग्निर्वीरं महांस्ततः । विष्णुं ज्वलन्तं भृग्वीशो जलं पद्मासनं ततः ॥ १३ ॥
viṣṇuḥ pradyumnayuk śārṅgī sāgnirvīraṃ mahāṃstataḥ | viṣṇuṃ jvalantaṃ bhṛgvīśo jalaṃ padmāsanaṃ tataḥ || 13 ||
പിന്നീട് പ്രദ്യുമ്നയുക്തനായ ശാർങ്ഗധാരി വിഷ്ണുവിനെ അഗ്നിയോടുകൂടെ ധ്യാനിക്കണം; തുടർന്ന് മഹാവീരനെ; പിന്നെ ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സായ വിഷ്ണുവിനെ; തുടർന്ന് ഭൃഗുക്കളുടെ ഈശനെ; തുടർന്ന് ജലത്തെ; തുടർന്ന് പദ്മാസനനായ (ബ്രഹ്മാവിനെ) ധ്യാനിക്കണം।
Sanatkumara (in dialogue instruction to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It presents a disciplined devatā-krama (ordered contemplation) where Viṣṇu remains central, while allied cosmic principles—fire (Agni), water (Jala), and the lotus-seated creator (Brahmā)—are remembered as parts of an integrated Vedic vision.
Bhakti is expressed here as focused remembrance: Viṣṇu is praised through epithets (Śārṅgī, blazing radiance) and associated forms (with Pradyumna), training the mind to hold the Lord steadily while honoring related divine functions.
It reflects ritual-technical practice: the correct sequencing of devatā-smaraṇa used in mantra-japa or yajña contexts—an applied aspect of Vedāṅga-style discipline (procedural precision rather than narrative storytelling).