The Characteristics of Devotion to Hari
सम्मार्जनादिना ये तु विष्णुशुश्रूषणे रताः । सत्पात्रदाननिरताः प्रयान्ति परमं पदम् ॥ ७७ ॥
sammārjanādinā ye tu viṣṇuśuśrūṣaṇe ratāḥ | satpātradānaniratāḥ prayānti paramaṃ padam || 77 ||
തൂത്തുവാരൽ, ശുചീകരണം മുതലായ സേവകളിലൂടെ വിഷ്ണുശുശ്രൂഷയിൽ രതരായി, സത്പാത്രദാനത്തിൽ നിരതരായവർ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു।
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches that humble devotional service (like cleaning as an offering to Viṣṇu) combined with righteous charity to worthy recipients becomes a direct cause for attaining the supreme spiritual goal (parama pada).
Bhakti is shown as practical seva: not only worship in words, but physical service done for Viṣṇu with devotion, supported by compassionate giving (dāna) aligned with dharma.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught here; the practical takeaway is ritual ethics—how to choose a satpātra (worthy recipient) for dāna and to treat service acts as devotional upacāra (supporting worship).