Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 143
Jyotiṣa-śāstra Saṅgraha: Threefold Division, Gaṇita Methods, Muhūrta, and Planetary Reckoning
मृगादौ प्रोह्यचक्रात्तु मध्याह्नेऽर्कः स्फुटो भवेत् । तन्मंदमसकृद्धामंफलं मध्यो दिवाकरः ॥ १४३ ॥
mṛgādau prohyacakrāttu madhyāhne'rkaḥ sphuṭo bhavet | tanmaṃdamasakṛddhāmaṃphalaṃ madhyo divākaraḥ || 143 ||
മൃഗാദി മുതൽ ചക്രത്തിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ മധ്യാഹ്നത്തിൽ അർക്കൻ (സൂര്യൻ) സ്ഫുടമായി പ്രകാശിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഫലം മന്ദം, ധാമം (കാന്തി) അത്യധികമല്ല; ദിവാകരൻ മദ്ധ്യസ്ഥാനനായിരിക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ തന്നെയെന്നു നിശ്ചയം.
Sanatkumara (in dialogue instruction to Narada on technical/observational knowledge used in dharma practice)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It links dharma-practice to right timing (kāla): when the Sun is steady and clearly manifest at midday, results are described as mild and balanced—supporting disciplined, sattvic observance rather than extremes.
Indirectly: bhakti is strengthened by regulated practice. By emphasizing measured solar influence and proper time-awareness, the verse supports orderly worship and vrata-performance done with steadiness and clarity.
Vedāṅga Jyotiṣa: observational cues about the Sun’s position/clarity at midday and the expected ‘phala’ (effect), useful for deciding ritual timing and assessing the intensity of solar conditions.