Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 7
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
पंचमी स्यान्ङसिभ्यांभ्यो ह्यपादाने च कारके । यतोऽपैति समादत्ते अपदत्ते च यं यतः ॥ ७ ॥
paṃcamī syānṅasibhyāṃbhyo hyapādāne ca kārake | yato'paiti samādatte apadatte ca yaṃ yataḥ || 7 ||
‘ങസി, ഭ്യാം, ഭ്യഃ’ പ്രത്യയങ്ങളാൽ പഞ്ചമീ വിഭക്തി; ഇത് ‘അപാദാനം’ കാരകത്തിൽ വരുന്നു. ഏതിൽ നിന്നാണ് ഒന്നുകിൽ വേർപെടുന്നത്, ഏതിൽ നിന്നാണ് എടുത്തെടുക്കുന്നത്, ഏതിൽ നിന്നാണ് ലഭിക്കുന്നത്—അതാണ് അപാദാനം।
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It preserves Vedāṅga-Vyākaraṇa knowledge within the Purāṇa, showing that liberation-oriented teaching (mokṣa-dharma) is supported by precise understanding of scripture through correct grammar.
Indirectly: bhakti relies on accurate hearing and recitation of names, mantras, and teachings; this rule helps a devotee grasp meanings correctly by identifying the ‘source/separation’ sense expressed by the pañcamī.
Vedāṅga—Vyākaraṇa: the pañcamī (ablative) case-endings (ṅasi/bhyām/bhyaḥ) are taught for apādāna kāraka—used when something departs from, is taken from, or is received from a source.