Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 6
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
ङेभ्यांभ्यसश्चतुर्थो स्यात्संप्रदाने च कारके । यस्मै दित्सा धारयेद्वै रोचते संप्रदानकम् ॥ ६ ॥
ṅebhyāṃbhyasaścaturtho syātsaṃpradāne ca kārake | yasmai ditsā dhārayedvai rocate saṃpradānakam || 6 ||
‘ങേ, ഭ്യാം, ഭ്യസ്’ പ്രത്യയങ്ങളാൽ ചതുർഥീ വിഭക്തി; ഇത് ‘സംപ്രദാനം’ കാരകത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നു. ആര്ക്ക് നൽകുവാൻ ഉദ്ദേശമുണ്ടോ, ആരുടെ നിമിത്തം പ്രവർത്തി ചെയ്യപ്പെടുന്നുവോ—അതാണ് സംപ്രദാനം।
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It frames correct Sanskrit usage as part of Vedāṅga discipline—precision in speech supports accurate understanding, teaching, and dharmic practice, which ultimately aids mokṣa-oriented study.
Indirectly: by clarifying the ‘recipient’ sense, it helps devotees express offerings and intentions correctly (e.g., ‘unto Vishnu’), strengthening clarity of surrender and dedication in devotional language.
Vyākaraṇa (grammar): it defines caturthī vibhakti (dative) via ṅe/bhyām/bhyas and explains the sampradāna kāraka—who receives or benefits from giving or an intended act.