Pūrṇimā Pūrṇa-vratas: Dharmarāja-vrata, Vaṭa-Sāvitrī-vrata, and Gopadma-vrata
शंखचक्रगदापद्मरमागरुडशोभितम् । सेवितं मुनिभिर्देवैर्यक्षगंधर्वकिन्नरैः ॥ १४ ॥
śaṃkhacakragadāpadmaramāgaruḍaśobhitam | sevitaṃ munibhirdevairyakṣagaṃdharvakinnaraiḥ || 14 ||
ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും ശ്രീ (ലക്ഷ്മി)യും ഗരുഡനും കൊണ്ട് ശോഭിച്ചും നിൽക്കുന്ന അവനെ മുനിമാർ, ദേവന്മാർ, യക്ഷർ, ഗന്ധർവർ, കിന്നരർ എന്നിവർ സേവിച്ചു പൂജിക്കുന്നു.
Narada
Vrata: Gopadma-vrata (continuation of the dhyāna/arcana description)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It presents Viṣṇu as the supreme, universally worshipped Lord—recognized across all celestial orders—identified through His classic emblems and His inseparable association with Śrī (Lakṣmī) and Garuḍa.
By emphasizing that even sages and gods “serve” Him, the verse models bhakti as humble reverence and worship directed to Viṣṇu, whose form and symbols anchor devotion and remembrance (smaraṇa).
Primarily ritual-practice knowledge: the verse supports dhyāna and arcana by specifying recognizable divine emblems (śaṅkha-cakra-gadā-padma), guiding iconographic meditation used in Vaiṣṇava worship.