The Narration of the Navamī Vow Observed Across the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथ वक्ष्यामि विप्रेंद्र नवम्यास्ते व्रतानि वै । यानि कृत्वा नरा लोके लभंते वांछितं फलम् ॥ १ ॥

സനാതനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രേന്ദ്രാ! ഇനി ഞാൻ നവമിയുടെ വ്രതങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നു; അവ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്തിൽ തന്നെ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം പ്രാപിക്കും.

Verse 2

चैत्रस्य शुक्लपक्षे तु श्रीरामनवमीव्रतम् । तत्रोपवासं विधिवच्छक्तो भक्तः समाचरेत् ॥ २ ॥

ചൈത്ര മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ശ്രീരാമനവമീ വ്രതമുണ്ട്; ആ അവസരത്തിൽ കഴിവുള്ള ഭക്തൻ വിധിപൂർവ്വം ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 3

अशक्तश्चैकभक्तं वै मध्याह्नोत्सवतः परम् । विप्रान्संभोज्य मिष्टान्नै रामप्रीति सुमाचरेत् ॥ ३ ॥

പൂർണ്ണാനുഷ്ഠാനം ചെയ്യാൻ അശക്തനായവൻ മധ്യാഹ്നോത്സവത്തിനു ശേഷം ഏകഭക്തവ്രതം പാലിക്കണം. ബ്രാഹ്മണരെ മിഷ്ടാന്നങ്ങളാൽ ആദരത്തോടെ ഭോജിപ്പിച്ച് ശ്രീരാമപ്രീതിക്കായി ഇത് നന്നായി ആചരിക്കണം.

Verse 4

गोभूतिलहरिरण्याद्येर्वस्त्रालंकरणेस्तथा । एव यः कुरुते भक्त्या श्रीरामनवमीव्रतम् ॥ ४ ॥

ഗോ, ഭൂമി, എള്ള്, സ്വർണം മുതലായവയും വസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും അർപ്പിച്ച് ഭക്തിയോടെ ശ്രീരാമനവമി വ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ വിധിപ്രകാരം വ്രതഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 5

विधूय चेहपापानि व्रजेद्विष्णोः परं पदम् । उक्तं मातृव्रतं चात्र भैरवेण समन्विताः ॥ ५ ॥

ഇഹജീവിതത്തിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങളെ കഴുകിമാറ്റി മനുഷ്യൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഭൈരവസംബന്ധത്തോടെ മാതൃവ്രതവും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 6

स्रग्गंधवस्रनमनैवेद्यैश्चतुःष्टिस्तु योगिनीः । अत्रैव भद्रकालो तु योगिनीनां महाबला ॥ ६ ॥

മാല, സുഗന്ധം, വസ്ത്രം, നമസ്കാരം, നൈവേദ്യം എന്നിവകൊണ്ട് അറുപത്തിനാല് യോഗിനികളെ പൂജിക്കണം. ഇവിടെ തന്നേ യോഗിനികളിൽ മഹാബലയായ ഭദ്രകാളിയെയും ആരാധിക്കണം.

Verse 7

ब्राह्मणश्रेष्टः सर्वासामाधिपत्येऽभिषेचिता । तस्मात्तां पूजयेच्चात्र सोपवासो जितेंद्रियः ॥ ७ ॥

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ അവളെ എല്ലാവരുടെയും മേൽ അധിപത്യത്തിനായി അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇവിടെ ഉപവാസത്തോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച് അവളെ പൂജിക്കണം.

Verse 8

राधे नवम्यां दलयोश्चंडिकां यस्तु पूजयेत् । विधिना स विमानेन देवतैः सह मोदते ॥ ८ ॥

ഹേ രാധേ, നവമീ തിഥിയിൽ താമരദളങ്ങളോടെ വിധിപൂർവ്വം ചണ്ഡികയെ പൂജിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.

Verse 9

ज्येष्ठशुक्लनवम्यां तु सोपवासो नरोत्तमः । उमां संपूज्य विधिवत्कुमारीर्भोजयेद्द्विजान् ॥ ९ ॥

ജ്യേഷ്ഠ ശുക്ലപക്ഷ നവമിയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുരുഷൻ ഉപവാസം പാലിക്കണം; വിധിപൂർവ്വം ഉമയെ പൂജിച്ച് കുമാരിമാരെയും ദ്വിജന്മാരെയും (ബ്രാഹ്മണരെയും) ഭോജിപ്പിക്കണം.

Verse 10

स्वभक्त्या दक्षिणां दत्वा शाल्यन्नं पयसाऽश्नुयात् । उमाव्रतमिदं विप्र यः कुर्याद्विधिवन्नरः ॥ १० ॥

ഭക്തിയോടെ ദക്ഷിണ നൽകി, പിന്നെ പാലോടുകൂടിയ ശാല്യന്നം (അരിപ്പഭക്ഷണം) സ്വീകരിക്കണം. ഹേ വിപ്ര, ഇതാണ് ഉമാവ്രതം; വിധിപൂർവ്വം ചെയ്യുന്ന പുരുഷൻ വ്രതം സഫലമാക്കുന്നു.

Verse 11

स भुक्त्वेह वरान्भोगानंते स्वर्गगतिं लभेत् । आषाढे मासि विप्रेंद्र यः कुर्यात्पक्षयोर्द्विज ॥ ११ ॥

ഇഹലോകത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് അവസാനം സ്വർഗ്ഗഗതി പ്രാപിക്കുന്നു—ഹേ വിപ്രേന്ദ്ര—ആഷാഢ മാസത്തിൽ ഇരുപക്ഷങ്ങളിലും (ഈ വ്രതം) ചെയ്യുന്ന ദ്വിജൻ.

Verse 12

नक्तं चैंद्रीं समभ्यर्च्येदैरावतगतां सिताम् । स भवेद्वैवलोके तु भोगभारग्देवयानगः ॥ १२ ॥

രാത്രിയിൽ ഐന്ദ്രീ ദേവിയെ ആരാധിച്ച്—ഐരാവതത്തിൽ ആരൂഢയായ ശ്വേതവും തേജോമയവുമായ രൂപമായി ധ്യാനിച്ചാൽ—അവൻ വൈവസ്വതലോകത്തിൽ ഭോഗഭാരവാഹകനായി ദേവയാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനാകും.

Verse 13

श्रावणे मासि विप्रेन्द्र यः कुर्यान्नक्तभोजनम् । पक्षयोरुपवासं वा कौमारीं चंडिकां यजेत् ॥ १३ ॥

ഹേ വിപ്രേന്ദ്രാ! ശ്രാവണ മാസത്തിൽ ആരെങ്കിലും നക്തഭോജനവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുപക്ഷങ്ങളിലും ഉപവാസം പാലിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, കൌമാരീരൂപിണിയായ ചണ്ഡികയെ ആരാധിക്കണം।

Verse 14

एवं पापहरां गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव कुमारीभोजनैस्तथा ॥ १४ ॥

ഇങ്ങനെ പാപഹരമായ രീതിയിൽ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപം എന്നിവയാലും, വിവിധ നൈവേദ്യങ്ങളാലും, കൂടാതെ കുമാരിമാർക്ക് ഭോജനം നൽകിയും പൂജ ചെയ്യണം।

Verse 15

एवं यः कुरुते भक्त्या कौमारीव्रतमुत्तमम् । स विमानेन गच्छेद्वै देवीलोकं सनातनम् ॥ १५ ॥

ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ഉത്തമമായ കൌമാരീവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ സത്യമായും വിമാനം കയറി ദേവീലോകമായ സനാതന ധാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।

Verse 16

भाद्रे तु नवमी शुक्ला नंदाह्वा परिकीर्तिता । तस्यां यः पूजयेद्दुर्गां विधिवच्चोपचारकैः ॥ १६ ॥

ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ ശുക്ല നവമി ‘നന്ദാ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്; ആ തിഥിയിൽ ആരെങ്കിലും വിധിപൂർവ്വം ഉപചാരങ്ങളോടെ ദുർഗയെ പൂജിച്ചാൽ।

Verse 17

सोऽश्वमेधफलं लब्ध्वा विष्णुलोके महीयते । आश्विने शुक्लनवमी महापूर्वा प्रकीर्तिता ॥ १७ ॥

അവൻ അശ്വമേധയാഗഫലത്തോട് തുല്യമായ പുണ്യം നേടി വിഷ്ണുലോകത്തിൽ മഹത്വപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ആശ്വിന മാസത്തിലെ ശുക്ല നവമി ‘മഹാപൂർവാ’ എന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്।

Verse 18

अपराह्णे शमीपूजा कार्याऽस्यां प्राग्दिशि द्विज । ततो निशायां प्राग्यामे खङ्गं धनुरिषून्गदाम् ॥ १८ ॥

ഹേ ദ്വിജാ, അപരാഹ്നത്തിൽ ഇവിടെ കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ശമീ വൃക്ഷത്തെ പൂജിക്കണം. തുടർന്ന് രാത്രിയുടെ ആദ്യ യാമത്തിൽ ഖഡ്ഗം, ധനുസ്സ്, അമ്പുകൾ, ഗദ എന്നിവ പൂജിക്കണം.

Verse 19

शूलं शक्तिं च परशुं धुरिकां चर्म खेटकम् । छत्रं ध्वजं गजं चाश्व गोवृषं पुस्तकं तुलाम् ॥ १९ ॥

ത്രിശൂലം, ശക്തി, പരശു, നുകം; ചർമക്കവചം (ഢാൽ); ഛത്രവും ധ്വജവും; ഗജവും അശ്വവും; പശുവും വൃഷഭവും; പുസ്തകവും തുലാസും—ഇവയെല്ലാം (പൂജിക്കണം).

Verse 20

दंडं पाशं चक्रशंखौ गंधाद्यैरुपचारकैः । संपूज्य महिषं तत्र भद्रकाल्यै समालभेत् ॥ २० ॥

ദണ്ഡം, പാശം, ചക്രം, ശംഖം—ഗന്ധാദി ഉപചാരങ്ങളാൽ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, അവിടെ ഭദ്രകാളിക്ക് മഹിഷബലി അർപ്പിക്കണം.

Verse 21

एवं बलिं विधायाथ भुक्त्वा पवान्नमेव च । द्विजेभ्यो दक्षिणां दत्वा व्रतं तत्र समापयेत् ॥ २१ ॥

ഇങ്ങനെ ബലി വിധിച്ച്, തുടർന്ന് പവിത്രമായ അന്നമേ ഭുജിക്കണം. ദ്വിജന്മാർക്ക് ദക്ഷിണ നൽകി, അതേവിധം അവിടെ വ്രതം സമാപിക്കണം.

Verse 22

एवं यः पूजयेद्दुर्गां नॄणां दुर्गतिनाशिनीम् । इह भुक्त्वा वरान्भोगानंते स्वर्गतिमाप्नुयात् ॥ २२ ॥

ഇങ്ങനെ മനുഷ്യരുടെ ദുര്‍ഗതി നശിപ്പിക്കുന്ന ദുർഗാദേവിയെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ, അവൻ ഇഹലോകത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, അവസാനം സ്വർഗ്ഗഗതി പ്രാപിക്കും.

Verse 23

कार्तिके शुक्लनवमी याऽक्षया सा प्रकीर्तता । तस्यामश्वत्थमूले वै तर्प्पणं सम्यगाचरेत् ॥ २३ ॥

കാർത്തിക ശുക്ലപക്ഷ നവമി ‘അക്ഷയാ’ എന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്. ആ ദിവസം അശ്വത്ഥ (അരയാൽ) വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരിൽ വിധിപൂർവ്വം തർപ്പണം ചെയ്യണം.

Verse 24

देवानां च ऋषीणां च पितॄणां चापि नारद । स्वशाखोक्तैस्तथा मंत्रैः सूर्यायार्घ्यं ततोऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

ഹേ നാരദാ! ദേവന്മാർക്കും ഋഷിമാർക്കും പിതൃകൾക്കും വേണ്ടി, സ്വന്തം ശാഖയിൽ നിർദ്ദേശിച്ച മന്ത്രങ്ങളാൽ തുടർന്ന് സൂര്യനു അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

Verse 25

ततो द्विजान्भोजयित्वा मिष्टान्नेन मुनीश्वर । स्वयं भुक्त्वा च विहरेद्द्विजेभ्यो दत्तदक्षिणः ॥ २५ ॥

അതിനുശേഷം, ഹേ മുനീശ്വരാ! മധുരവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ അന്നംകൊണ്ട് ദ്വിജന്മാരെ ഭോജിപ്പിച്ച്, അവർക്കു ദക്ഷിണ നൽകി, സ്വയം ഭുജിച്ച് പിന്നെ ശാന്തമായി സമയം കഴിക്കണം.

Verse 26

एवं यः कुरुते भक्त्या जपदानं द्विजार्चनम् । होमं च सर्वमक्षय्यं भवेदिति विधेर्वयः ॥ २६ ॥

ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ജപം, ദാനം, ദ്വിജാർചന, ഹോമം എന്നിവ ചെയ്യുന്നവന്റെ എല്ലാം അക്ഷയമാകുന്നു—ഇതാണ് വിധിയുടെ വാക്ക്.

Verse 27

मार्गे तु शुक्लनवमी नंदिनी परिकीर्तिता । तस्यामुपोषितो यस्तु जगदंबां प्रपूजयेत् ॥ २७ ॥

മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ നവമി ‘നന്ദിനി’ എന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്. ആ ദിവസം ഉപവസിച്ച് ആരെങ്കിലും ജഗദംബയെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ അവൻ പുണ്യം പ്രാപിക്കും.

Verse 28

गंधाद्यैः सोऽश्वमेधस्य फलभाङ्नात्र संशयः । पौषे शुक्लनवम्यां तु महामायां प्रपूजयेत् ॥ २८ ॥

സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ മുതലായവ അർപ്പിച്ചാൽ അവൻ അശ്വമേധയാഗഫലത്തിന്റെ ഭാഗഭാക്കാകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. പൗഷമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ നവമിയിൽ മഹാമായയെ പൂർണ്ണ ഭക്തിശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണം.

Verse 29

एकभक्तपरो विप्र वाजपेयफलाप्तये । माघमासे तु वा शुक्ला नवमी लोकपूजिता ॥ २९ ॥

ഹേ വിപ്രാ, ഏകഭക്തവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ വാജപേയയാഗഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ല നവമി ലോകത്തിൽ പ്രത്യേകമായി പൂജിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 30

महानंदेति सा प्रोक्ता सदानंदकरी नृणाम् । तस्यां स्नानं तथा दानं जपो होम उपोषणम् ॥ ३० ॥

അവൾ ‘മഹാനന്ദാ’ എന്നു പ്രസിദ്ധയാണ്; മനുഷ്യർക്കു നിത്യാനന്ദം നൽകുന്നവൾ. അവളിൽ സ്നാനം, ദാനം, ജപം, ഹോമം, ഉപവാസം എന്നിവ അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 31

सर्वमक्षयतां याति नात्र कार्या विचारणा । फाल्गुनामलपक्षस्य नवमी या द्विजोत्तम ॥ ३१ ॥

എല്ലാം അക്ഷയത്വം പ്രാപിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയചിന്ത വേണ്ട. ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഫാൽഗുണമാസത്തിലെ നിർമല ശുക്ലപക്ഷ നവമിയിൽ।

Verse 32

आनंदा सा महापुण्या सर्वपापहरा स्मृता । सोपवासोऽर्चयेत्तत्र यस्त्वानंदां द्विजोत्तम ॥ ३२ ॥

‘ആനന്ദാ’ എന്ന ആ തിഥി/വ്രതം മഹാപുണ്യകരവും സർവപാപഹരവും എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ആരെങ്കിലും അവിടെ ഉപവാസത്തോടെ ആനന്ദയെ അർച്ചിച്ചാൽ।

Verse 33

स लभेद्वांछितान्कामान्सत्यं सत्यं मयोदितम् ॥ ३३ ॥

അവൻ നിശ്ചയമായും അഭിലഷിത ഫലങ്ങൾ പ്രാപിക്കും; ഇത് സത്യം—സത്യം—ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചതാണ്.

Verse 34

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितनवमीव्रतकथनं नामाष्टादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११८ ॥

ഇങ്ങനെ ശ്രീബൃഹന്നാരദീയപുരാണത്തിന്റെ പൂർവഭാഗത്തിൽ, ബൃഹദുപാഖ്യാനത്തിൽ, ചതുർത്ഥപാദത്തിൽ ‘ദ്വാദശമാസസ്ഥിത നവമീവ്രതകഥനം’ എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റിപ്പതിനെട്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.