Adhyaya 73: The Uttama Manvantara: Classes of Devas, Indra Sushanti, and the Royal Lineage

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे द्विसप्ततितमोऽध्यायः । त्रिसप्ततितमोऽध्यायः- ७३ । मार्कण्डेय उवाच । मन्वन्तरे तृतीयेऽस्मिन् औत्तमस्य प्रजापतेः । देवानिन्द्रमृषीन् भूपान् निबोध गदतो मम ॥

ഇങ്ങനെ ശ്രീമാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തിലെ ഔത്തമ മന്വന്തരത്തിലെ എഴുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി എഴുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—പ്രജാപതി ഔത്തമന്റെ ഈ തൃതീയ മന്വന്തരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രൻ, ഋഷിമാർ, രാജാക്കന്മാർ എന്നിവയെ ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ ഗ്രഹിക്കുവിൻ।

Verse 2

स्वधामानस्तथा देवा यथानामानुकारिणः । सत्याख्यश्च द्वितीयोऽन्यस्त्रिदशानां तथा गणः ॥

ദേവന്മാരിൽ ഒരു സംഘം അവരുടെ നാമവും സ്വഭാവവും അനുസരിച്ച് ‘സ്വധാമാൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു. ആ മുപ്പതു ദേവഗണങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തെ സംഘം ‘സത്യാഖ്യർ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു।

Verse 3

तृतीये तु गणॆ देवाः शिवाख्या मुनिसत्तम । शिवाः स्वरूपतस्ते तु श्रुताः पापप्रणाशनाः ॥

മൂന്നാം ഗണത്തിൽ, ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ദേവന്മാർ ‘ശിവാഖ്യർ’ എന്നു പറയപ്പെട്ടു. അവർ സ്വഭാവതഃ മംഗളസ്വരൂപരാണ്; പാപനാശകരെന്നു ശ്രുതമാണ്।

Verse 4

प्रतर्दनाख्यश्च गणो देवानां मुनिसत्तम । चतुर्थस्तत्र कथित औत्तमस्यान्तरे मनोः ॥

കൂടാതെ, ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ആ ഔത്തമ മന്വന്തരകാലഘട്ടത്തിൽ നാലാം ഗണമായി ‘പ്രതർദന’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദേവസംഘവും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 5

वशवर्तिनः पञ्चमेऽपि देवास्तत्र गणॆ द्विज । यथाख्यातस्वरूपास्तु सर्व एव महामुने ॥

അഞ്ചാം ഗണത്തിലും, ഹേ ദ്വിജാ, ദേവന്മാർ ‘വശവർതിനർ’ ആയിരുന്നു. ഹേ മഹർഷേ, അവർ എല്ലാവരും പേരിലും വിവരണത്തിലും പറയുന്നതുപോലെ തന്നെയുള്ള സ്വഭാവമുള്ളവരായിരുന്നു।

Verse 6

एते देवगणाः पञ्च स्मृता यज्ञभुजस्तथा । मन्वन्तरे मनुश्रेष्ठे सर्वे द्वादशका गणाः ॥

ദേവന്മാരുടെ ഈ അഞ്ചു ഗണങ്ങളും യജ്ഞഭാഗം ലഭിക്കുന്നവരും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ശ്രേഷ്ഠ മനുവിന്റെ മന്വന്തരത്തിൽ ഇവയെല്ലാം പന്ത്രണ്ട് വർഗങ്ങളായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Verse 7

तेषामिन्द्रो महाभागस्त्रैलोक्ये स गुरुर्भवेत् । शतं क्रतूनामाहृत्य सुशान्तिर्नाम नामतः ॥

അവരിൽ ഭാഗ്യവാനായ ഇന്ദ്രൻ ത്രിലോകങ്ങളിലും ആചാര്യനാകുന്നു. നൂറ് യജ്ഞങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച് അദ്ദേഹം ‘സുശാന്തി’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനാകുന്നു.

Verse 8

यस्योपसर्गनाशाय नामाक्षरविभूषिता । अद्यापि मानवैर्गाथा गीयते तु महीतले ॥

അവന്റെ നാമാക്ഷരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, വിപത്തുകൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഗാഥ ഇന്നും ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ പാടുന്നു.

Verse 9

शुशान्तिर्देवराट् कान्तः शुशान्तिं स प्रयच्छति । सहितः शिवसत्याद्यैस्तथैव वशवर्तिभिः ॥

ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനായ അധിപൻ സുശാന്തി നിശ്ചയമായും ‘സുശാന്തി’ (ശ്രേഷ്ഠ സമാധാനം) നൽകുന്നു—ശിവ, സത്യ മുതലായ ഗണങ്ങളോടും, വസുക്കളുടെ അധികാരത്തിലുള്ളവരോടും കൂടെ.

Verse 10

अजः परशुचिर्दिव्यो महाबलपराक्रमः । पुत्रस्तस्य मनोरासन् विख्यातास्त्रिदशोपमाः ॥

ആ മനുവിന്റെ പുത്രൻ അജൻ—പരശുവിനെപ്പോലെ നിർമലൻ, ദിവ്യൻ, മഹാബലവും പരാക്രമവും ഉള്ളവൻ. അവന്റെ പുത്രന്മാരും പ്രസിദ്ധരായി, ‘ത്രിംശത്’ (മുപ്പത് ദേവന്മാർ) തുല്യരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.

Verse 11

तत्सूतिसम्भवैर्भूमिः पालिताभून्नरेश्वरैः । यावन्मन्वन्तर तस्य मनोरुत्तमतेजसः ॥

അവന്റെ സന്തതിയിൽ ജനിച്ച രാജാക്കന്മാർ, ആ മഹാതേജസ്വിയായ മനുവിന്റെ മന്വന്തരകാലം നിലനിന്നിടത്തോളം ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ചു।

Verse 12

चतुर्युगानां संख्याता साधिका ह्येकसप्ततिः । कृतत्रेतादिसंज्ञानां यान्युक्तानि युगे मया ॥

ചതുര്യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണം എഴുപത്തൊന്നിനെക്കാൾ അല്പം കൂടുതലാണെന്ന് പറയുന്നു—കൃത, ത്രേതാ മുതലായ നാമങ്ങളുള്ള അവയെ ഞാൻ യುಗങ്ങളായി വിവరిచിട്ടുണ്ട്।

Verse 13

स्वतेजसा हि तपसो वरिष्ठस्य महात्मनः । तनयाश्चान्तरे तस्मिन् सप्त सप्तर्षयोऽभवन् ॥

തപസ്സിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ മഹാത്മാവിന്റെ സ്വതേജസ്സാൽ, ആ ഇടവേളയിൽ ഏഴ് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ ഏഴ് സപ്തർഷികളായി.

Verse 14

तृतीयमेतत्कथितं तव मन्वन्तरं मया । तामसस्य चतुर्थन्तु मनोरन्तरमुच्यते ॥

ഈ മൂന്നാം മന്വന്തരത്തെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; എന്നാൽ നാലാം മന്വന്തരാന്തരം താമസ മനുവിന്റേതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു।

Verse 15

वियोनिजन्मनो यस्य यशसा द्योतितं जगत् । जन्म तस्य मनोर् ब्रह्मन् ! श्रूयतां गदतो मम ॥

ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക—യോണിജനല്ലാത്ത ആ മനുവിന്റെ ജനനം; അവന്റെ കീർത്തിയാൽ ലോകം പ്രകാശിതമായി.

Verse 16

अतीन्द्रियमशेषाणां मनूनाञ्चरितं तथा । तथा जन्मापि विज्ञेयं प्रभावश्च महात्मनाम् ॥

സകല മനുക്കളുടെ ചരിതങ്ങൾ ഇന്ദ്രിയഗോചരത്തിന് അതീതമാണ്. അതുപോലെ മഹാത്മാക്കളുടെ ജന്മങ്ങളും അവരുടെ അതിശയപ്രഭാവവും ഗ്രഹിക്കണം.