Shloka 28
Adhyaya 37 — Alarka’s Crisis and the Teaching on Non-Attachment (Madālasa’s Instruction Recalled)
ब्रह्मन् ! कुरु प्रसादं मे शरणं शरणार्थिनाम् ।
दुःखापहारं कुरु मे दुःखार्तस्यातिकामिनः ॥
brahman! kuru prasādaṃ me śaraṇaṃ śaraṇārthinām /
duḥkhāpahāraṃ kuru me duḥkhārtasyātikāminaḥ //
ഹേ ബ്രാഹ്മണാ! എനിക്കു അനുകമ്പ കാണിക്കണമേ—ശരണാഗതന് ശരണമായിരിക്കണമേ. എന്റെ ശോകം നീക്കുക; ഞാൻ ദുഃഖപീഡിതനാണ്, അതിനെ അതിക്രമിച്ച് കടക്കാൻ അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse models the inner posture of a seeker: acknowledging suffering, seeking competent refuge, and requesting guidance rather than merely worldly remedies.
Didactic dialogue; not a Pancalakṣaṇa classification unit.
‘Śaraṇa’ indicates surrender (prapatti) at the psychological level: the ego admits insufficiency and turns toward a higher principle embodied by the sage.