Shloka 5
Adhyāya 6: Kaṅka (Yudhiṣṭhira) Seeks Refuge in Virāṭa’s Assembly
इस प्रकार श्रीमह्या भारत विराटपर्वके अन्तर्गत पाण्डवप्रवेशपर्वमें नगरप्रवेशके लिये अस्त्रस्थापनविषयक पाँचवाँ अध्याय पूरा हुआ,भारावतरणे पुण्ये ये स्मरन्ति सदाशिवाम् | तान् वै तारयसे पापात् पड़के गामिव दुर्बलाम् 'पृथ्वीका भार उतारनेवाली पुण्यमयी देवि! तुम सदा सबका कल्याण करनेवाली हो। जो लोग तुम्हारा स्मरण करते हैं, निश्चय ही तुम उन्हें पाप और उसके फलस्वरूप होनेवाले दुःखसे उबार लेती हो; ठीक उसी तरह, जैसे कोई पुरुष कीचड़में फँसी हुई दुर्बल गायका उद्धार कर देता है"
bhārāvataraṇe puṇye ye smaranti sadāśivām | tān vai tārayase pāpāt paṅke gām iva durbalām ||
ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ വിരാടപർവത്തിന്റെ അന്തർഗതമായ പാണ്ഡവപ്രവേശപർവത്തിൽ നഗരപ്രവേശാർത്ഥം അസ്ത്രസ്ഥാപനവിഷയകമായ അഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി. ഹേ പുണ്യമയീ ദേവീ, ഭൂമിയുടെ ഭാരമകറ്റുന്നവളേ, സദാ ശിവയും സർവ്വഹിതകാരിണിയുമായവളേ! നിന്നെ സ്മരിക്കുന്നവരെ നീ നിശ്ചയമായും പാപത്തിൽ നിന്നും പാപഫലമായ ദുഃഖത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു—ചെളിയിൽ കുടുങ്ങിയ ദുർബലമായ പശുവിനെ ഒരാൾ പുറത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Remembrance of the benevolent Goddess is presented as a saving act: sincere devotion draws divine grace that carries a person across sin and its painful consequences, depicted through the vivid ethical image of rescuing a helpless being from danger.
At the close of the section describing the Pāṇḍavas’ preparations for entering the city (including the placing aside of weapons), the narrator adds a devotional benediction praising the Goddess as the remover of the earth’s burden and as a rescuer of those who remember her.