Shloka 2
Adhyāya 6: Kaṅka (Yudhiṣṭhira) Seeks Refuge in Virāṭa’s Assembly
यशोदागर्भसम्भूतां नारायणवरप्रियाम् । नन्दगोपकुले जातां मड़ल्यां कुलवर्धिनीम्,“जो यशोदाके गर्भसे प्रकट हुई है, जो भगवान् नारायणको अत्यन्त प्रिय है, नन्दगोपके कुलमें जिसने अवतार लिया है, जो सबका मंगल करनेवाली तथा कुलको बढ़ानेवाली है, जो कंसको भयभीत करनेवाली और असुरोंका संहार करनेवाली है, कंसके द्वारा पत्थरकी शिलापर पटकी जानेपर जो आकाशमें उड़ गयी थी, जिसके अंग दिव्य गन्धमाला एवं आभूषणोंसे विभूषित हैं, जिसने दिव्य वस्त्र धारण कर रखा है, जो हाथोंमें ढाल और तलवार धारण करती है, वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णकी भगिनी उस दुगदिवीका मैं चिन्तन करता हूँ
Vaiśampāyana uvāca: Yaśodāgarbhasambhūtāṃ Nārāyaṇavarapriyām | Nandagopakule jātāṃ maṅgalyāṃ kulavardhinīm ||
യശോദയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു പ്രത്യക്ഷയായവളെയും, നാരായണനു അത്യന്തം പ്രിയയായവളെയും; നന്ദഗോപകുലത്തിൽ ജനിച്ചവളെയും, മംഗളമയിയും കുലവർധിനിയുമായ ആ ദേവിയെ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames remembrance of the divine feminine as a source of maṅgala (auspicious welfare) and kula-vṛddhi (social and familial flourishing), implying that devotion and ethical life are strengthened by aligning oneself with protective, dharma-supporting divinity.
Vaiśampāyana introduces a devotional contemplation (a praise/meditation) of a goddess identified by her birth in Yaśodā’s context and her close association with Nārāyaṇa and Nanda’s cowherd clan, setting a sacred tone before the ensuing events of the Virāṭa narrative.