Shloka 26
Virāṭa Rescued from Suśarmā; Night Battle and Royal Gratitude (विराटमोक्षणं सुशर्मवधाभिमुखं च)
ततो रथाभ्यां रथिनौ व्यतीयतुरमर्षणौ । शरान् व्यसृजतां शीघ्र॑ं तोयधारा घना इव,क्रोधमें भरे हुए वे दोनों रथी अपना-अपना रथ बढ़ाकर निकट आ गये और शीघ्रतापूर्वक एक दूसरेपर बाणोंकी झड़ी लगाने लगे, मानो दो मेघ जलकी धाराएँ बरसा रहे हों
tato rathābhyāṃ rathinau vyatīyatur amarṣaṇau | śarān vyasṛjatāṃ śīghraṃ toyadhārā ghanā iva ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— പിന്നീട് അപമാനം സഹിക്കാത്ത, ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ച ആ രണ്ടു രഥികർ തങ്ങളുടെ രഥങ്ങൾ മുന്നോട്ടോടിച്ച് അടുത്തെത്തി, വേഗത്തിൽ പരസ്പരം അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു—രണ്ടു മേഘങ്ങൾ ജലധാരകൾ ചൊരിയുന്നതുപോലെ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and intolerance (amarṣa) intensify conflict: when warriors are driven by wrath, their abilities manifest as destructive force, likened to a storm. It implicitly cautions that unchecked krodha turns valor into harm.
Two chariot-fighters close in with their chariots and rapidly exchange dense volleys of arrows. The narrator compares the arrow-showers to two rain-clouds pouring down water.