Mahabharata — Virata Parva, Shloka 88
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
तत् कृत्वा दुष्करं कर्म कृष्णाया: प्रियमुत्तमम् । तथा स कीचकं हत्वा गत्वा रोषस्य वै शमम्
tad kṛtvā duṣkaraṃ karma kṛṣṇāyāḥ priyam uttamam | tathā sa kīcakaṃ hatvā gatvā roṣasya vai śamam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—കൃഷ്ണയ്ക്ക് (ദ്രൗപദിക്ക്) പ്രിയമായ, ഉത്തമവും അത്യന്തം ദുഷ്കരവുമായ ആ കര്മ്മം നിർവഹിച്ചു, അതുപോലെ കീചകനെ വധിച്ച് തന്റെ ക്രോധം ശമിപ്പിച്ച ശേഷം, ഭീമസേനൻ ദ്രൗപദിയുമായി ആലോചിച്ചു; പിന്നെ, മഹാരാജാവേ, വീണ്ടും പാകശാലയിലേക്കു മടങ്ങി. യുവതികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ ദ്രൗപദി കീചകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതിൽ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു; അവളുടെ എല്ലാ ദുഃഖവും അകന്നു. തുടർന്ന് അവൾ സഭാമന്ദിരത്തിന്റെ കാവൽക്കാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു പറഞ്ഞു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames the slaying of Kīcaka as a difficult yet excellent act done to protect Draupadī and restore moral order: righteous force may be employed against predatory wrongdoing, but the agent should also return to self-control—anger is to be pacified after justice is secured.
After killing Kīcaka, Bhīma’s wrath subsides; he consults Draupadī and returns to his role in the kitchen to maintain the Pāṇḍavas’ disguise. Draupadī, relieved and joyful, goes to the assembly-hall guards to speak, setting up the next development in the court’s response.