Shloka 34
Virāṭa-parva Adhyāya 13 — Kīcaka’s Proposition and Draupadī’s Dharmic Refusal
चकर्ष दोर्भ्यामुत्पात्य भीमो मल्लममित्रहा । निनदन्तमभिक्रोशन् शार्दूल इव वारणम्,तदनन्तर चौड़ी छाती और लंबी भुजावाले, कुश्तीके दाँव-पेचमें कुशल वे दोनों वीर गम्भीर गर्जनाके साथ एक-दूसरेको डाँट बताते हुए लोहेके परिघ (मोटे डंडे)-जैसी बाँहोंसे बाँहें मिलाकर परस्पर भिड़ गये। फिर विपुलपराक्रमी शत्रुहन्ता महाबाहु भीमसेनने गर्जना करते हुए, जैसे सिंह हाथीपर झपटे, उसी प्रकार झपटकर जीमूतको दोनों हाथोंसे पकड़कर खींचा और ऊपर उठाकर उसे घुमाना आरम्भ किया। यह देख वहाँ आये हुए पहलवानों तथा मत्स्यदेशकी प्रजाको बड़ा आश्चर्य हुआ
cakarṣa dorbhyām utpātya bhīmo mallam amitrahā | ninadantam abhikrośan śārdūla iva vāraṇam ||
അപ്പോൾ ശത്രുഹന്തനായ ഭീമൻ ആ മല്ലനെ ഇരുകൈകളാൽ പിടിച്ച് വലിച്ചുയർത്തി, ഗർജ്ജിച്ചും വിളിച്ചും കൊണ്ട് അവനെ ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും വലിച്ചിഴച്ചു—പുലി ആനയെ കീഴടക്കുന്നതുപോലെ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power is most admirable when disciplined: Bhīma’s immense strength is shown under rules of a contest, suggesting mastery over one’s force and the ability to deploy it appropriately to context rather than as uncontrolled aggression.
During the wrestling episode in the Matsya court, Bhīma seizes the opponent, lifts him up, and drags/whirls him while roaring—compared to a tiger overpowering an elephant—astonishing the onlookers.