Shloka 187
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
तीर्थ पुण्यतमं राजन् पावन लोकविश्रुतम् । यत्र सारस्वतो यात: सोडड्विरास्तपसो निधि:,धर्मज्ञ राजन! तदनन्तर महात्मा दधीचके लोक-विख्यात परम पुण्यमय, पावन तीर्थकी यात्रा करे। जहाँ तपस्याके भण्डार सरस्वतीपुत्र अंगिराका जन्म हुआ
tīrthaṁ puṇyatamaṁ rājan pāvanaṁ lokaviśrutam | yatra sārasvato yātaḥ ṣoḍaśavarṣa-tapo-nidhiḥ | dharmajña rājan tad-anantaraṁ mahātmā dadhīcaḥ loka-vikhyātaṁ parama-puṇyamayaṁ pāvanaṁ tīrthaṁ yayau | yatra tapasāṁ bhaṇḍāraḥ sarasvatī-putro ’ṅgirā ajāyata |
ഘൂലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ! അത്യന്തം പുണ്യമായ ഒരു തീർത്ഥമുണ്ട്; അത് പാവനവും ലോകവിഖ്യാതവുമാണ്. അവിടേക്ക് സാരസ്വതൻ പോയിരുന്നു—പതിനാറു വർഷത്തെ തപസ്സിന്റെ നിധി. ഹേ ധർമ്മജ്ഞ രാജാവേ! തുടർന്ന് മഹാത്മാവായ ദധീചിയും ആ ലോകവിഖ്യാതവും പരമപുണ്യകരവും പാവനവുമായ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു—അവിടെയാണ് സരസ്വതീപുത്രനായ അങ്ഗിരസ് ജനിച്ചത്; അവൻ തപോബലത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരമായിരുന്നു.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage elevates tīrtha-yātrā (pilgrimage) and tapas as means of purification and moral refinement: sacred places are valued not merely as locations but as living memories of disciplined sages, encouraging the listener to honor dharma through self-restraint and reverence.
Ghūlastya describes to the king a world-famous, purifying pilgrimage site connected with Sārasvata’s austerities and the birth of Aṅgiras; he then notes that the great sage Dadhīca subsequently traveled to that supremely holy tīrtha.