Shloka 186
ततो गच्छेत धर्मज्ञ दधीचस्य महात्मन:,धर्मज्ञ राजन! तदनन्तर महात्मा दधीचके लोक-विख्यात परम पुण्यमय, पावन तीर्थकी यात्रा करे। जहाँ तपस्याके भण्डार सरस्वतीपुत्र अंगिराका जन्म हुआ
tato gacchet dharmajña dadhīcasya mahātmanaḥ | dharmajña rājan tad-anantaraṃ mahātmā dadhīcakaṃ loka-vikhyātaṃ parama-puṇyamayaṃ pāvanaṃ tīrthaṃ yātrāṃ karet | yatra tapasyā-bhāṇḍāraḥ sarasvatī-putra aṅgirasā janma abhavat |
അതിന് ശേഷം, ഹേ ധർമ്മജ്ഞാ! മഹാത്മാവായ ദധീചിയുടെ പവിത്ര പ്രദേശത്തേക്ക് പോകണം. ഹേ ധർമ്മജ്ഞ രാജാവേ! തുടർന്ന് ലോകവിഖ്യാതവും പരമപുണ്യകരവും പാവനവുമായ ‘ദധീചക’ തീർത്ഥയാത്ര ചെയ്യണം—അത് തപസ്സിന്റെ നിധിയാണ്; അവിടെയാണ് സരസ്വതീപുത്രനായ അങ്ഗിരസ് ജനിച്ചത്.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames pilgrimage as a dharmic discipline: one should seek out places sanctified by great sages and austerity, because such tīrthas are described as purifying and as sources of spiritual merit (puṇya).
A speaker instructs a righteous king on the next stage of a tīrtha-yātrā itinerary: after visiting the region associated with the sage Dadhīca, the king is directed to the famed and purifying tīrtha called Dadhīcaka, noted as the birthplace of the sage Aṅgiras, son of Sarasvatī.