दमयन्त्याः कार्यनिश्चयः — Damayantī’s Crisis Plan and Vārṣṇeya’s Departure
तान् समीक्ष्य ततः सर्वान् निर्विशेषाकृतीन् स्थितान् । संदेहादथ वैदर्भी नाभ्यजानान्नलं नृपम्,उन सबके रूप-रंग आदिमें कोई अन्तर नहीं था। वे पाँचों नलके ही समान दिखायी देते थे। उन्हें एक जगह स्थित देखकर संदेह उत्पन्न हो जानेसे विदर्भराजकुमारी वास्तविक राजा नलको पहचान न सकी
tān samīkṣya tataḥ sarvān nirviśeṣākṛtīn sthitān | saṃdehād atha vaidarbhī nābhyajānān nalaṃ nṛpam ||
അവരെല്ലാം സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ച്—വ്യത്യാസമില്ലാത്ത ഒരേ രൂപത്തിൽ നിൽക്കുന്നവരെ കണ്ടപ്പോൾ—വൈദർഭി സംശയത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു; ആ സംശയത്താൽ അവൾ രാജാവ് നളനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
बृहदश्व उवाच
When truth is obscured by identical outward appearances, right choice depends on discernment rather than mere perception; ethical decision-making may require inner clarity, signs, and steadfast intent even amid confusion.
At Damayantī’s svayaṃvara, Nala and the gods appear with the same form. Seeing them all alike, Damayantī becomes doubtful and cannot immediately identify the real King Nala.