Shloka 15
Arjuna Honored in Indra’s Court; Lomāśa’s Audience; Indra’s Disclosure of Lineage and Mission
Book 3, Chapter 45
यस्त्वस्य कथित: सत्यो गुणोद्देशस्त्वया मम । त॑ श्रुत्वाव्यथयं पुंसो वृणुयां किमतो<र्जुनम्,“गन्धर्वराज! तुमने जो अर्जुनके लेशमात्र गुणोंका मेरे सामने वर्णन किया है, वह सब सत्य है। मैं दूसरे लोगोंके मुखसे भी उनकी प्रशंसा सुनकर उनके लिये व्यथित हो उठी हूँ। अतः इससे अधिक मैं अर्जुनका क्या वरण करूँ?”
yastv asya kathitaḥ satyo guṇoddeśas tvayā mama | taṁ śrutvā vyathayaṁ puṁso vṛṇuyāṁ kim ato 'rjunam ||
ഉർവശി പറഞ്ഞു— “ഗന്ധർവരാജാ! നീ എനിക്ക് പറഞ്ഞ അർജുനന്റെ ഗുണങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്ത വിവരണം മുഴുവനും സത്യമാണ്. അത് കേട്ടും, മറ്റുള്ളവരുടെ വായിലും അവന്റെ പ്രശംസ കേട്ടും, ആ പുരുഷനെക്കുറിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് വ്യാകുലമായി. അതിനാൽ ഇതിലധികം ഞാൻ അർജുനനെ എന്ത് വരണ ചെയ്യും?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of genuine virtue and reputation: when a person’s qualities are consistently affirmed by multiple sources, further ‘selection’ or proof becomes unnecessary. It also shows how true excellence evokes concern and protective feeling in others, not merely admiration.
The speaker addresses the Gandharva king, affirming that the virtues he has described about Arjuna are true. Having heard Arjuna praised even by others, the speaker feels anxious concern for him and concludes that there is nothing more to be sought or chosen beyond Arjuna’s established merit.