Shloka 7
कृतमेव च तत् सर्व यथा तस्मै न््यवेदयत् । शिष्यवत् पुत्रवच्चैव स्वसृवच्च सुसंयता,परंतु कुन्ती उन्हें उनकी माँगी हुई सब वस्तुएँ इस प्रकार प्रस्तुत कर देती थी, मानो उनको पहलेसे ही तैयार करके रखा हो। वह अत्यन्त संयत होकर शिष्य, पुत्र तथा छोटी बहिनकी भाँति सदा उनकी सेवामें लगी रहती थी
kṛtam eva ca tat sarvaṃ yathā tasmai nyavedayat | śiṣyavat putravac caiva svasṛvac ca susaṃyatā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതെല്ലാം കുന്തി മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിവെച്ചതുപോലെ തന്നെ സമർപ്പിച്ചു. അത്യന്തം സംയമത്തോടെ അവൾ ശിഷ്യയെപ്പോലെ വിനയത്തോടെ, പുത്രനെപ്പോലെ കർത്തവ്യനിഷ്ഠയോടെ, ഇളയ സഹോദരിയെപ്പോലെ ആദരപൂർവമായ ശ്രദ്ധയോടെ നിത്യവും അവന്റെ സേവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct expressed through disciplined service: true devotion is shown by readiness, humility, and self-restraint, adapting one’s attitude to what the situation ethically requires—obedience like a disciple, care like a son, and modest respect like a younger sister.
Vaiśampāyana describes Kuntī’s behavior toward a respected male figure: whatever he requested, she promptly provided as if already prepared, and she continually attended to him with exemplary restraint and propriety.