व्यस्ते काले पुनश्चैति न चैति बहुशो द्विज: । सुदुर्लभमपि हान्नं दीयतामिति सोडब्रवीत्,वे कभी ऐसे समयमें लौटकर आते थे, जब कि पृथाको दूसरे कामोंसे दम लेनेकी भी फुरसत नहीं होती थी और कभी वे कई दिनोंतक आते ही नहीं थे। आनेपर भी ऐसा भोजन माँग लेते जो अत्यन्त दुर्लभ होता
ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആ ദ്വിജൻ അത്യന്തം തിരക്കുള്ള സമയത്ത് തന്നെ മടങ്ങിവരും; ചിലപ്പോഴൊക്കെ പല ദിവസങ്ങളോളം വരികയുമില്ല; വന്നാലും “അത്യന്തം ദുർലഭമായ ആഹാരമെങ്കിലും എനിക്കു നൽകണം” എന്നു പറയും.
वैशम्पायन उवाच