Shloka 186
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
रक्षार्थे लक्ष्मणं न्यस्य प्रययौ मृगलिप्सया । विधिके विधानसे प्रेरित होकर सीताने उस मृगको लानेके लिये श्रीरामचन्द्रजीको भेजा। श्रीरामचन्द्रजी सीताका प्रिय करनेके लिये धनुष हाथमें ले लक्ष्मणको सीताकी रक्षाका भार सौंपकर मृगको लानेकी इच्छासे तुरंत चल दिये
rakṣārthe lakṣmaṇaṁ nyasya prayayau mṛga-lipsayā |
സീതയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ ലക്ഷ്മണനു രക്ഷാഭാരം ഏല്പിച്ചു; വില്ല് കൈയിൽ എടുത്ത് ആ മൃഗത്തെ നേടുവാനുള്ള മോഹത്തോടെ ഉടൻ പുറപ്പെട്ടു।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the primacy of protective duty (rakṣā-dharma): even when acting from affection or good intention, one must weigh risks and ensure that dependents are not left vulnerable.
After assigning Lakṣmaṇa to guard, the protagonist departs to pursue and obtain a deer, setting in motion circumstances where the guarded person may become exposed to danger.