Shloka 193
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
अन्वधावन्मृगं रामो रुद्रस्तारामृगं यथा । वे धनुष-बाण ले, पीठपर तरकस बाँधकर, कटिमें कृपाण लटकाये तथा हाथोंमें दस्ताने पहने उस मृगके पीछे उसी प्रकार दौड़े, जैसे मृगशिरा नक्षत्रके पीछे भगवान् रुद्र दौड़े थे
anvadhāvan mṛgaṃ rāmo rudras tārāmṛgaṃ yathā |
വില്ലും അമ്പുകളും കൈയിൽ, പുറത്ത് തൂണീർ കെട്ടി, അരയിൽ കൃപാണം തൂക്കി, കൈകളിൽ ദസ്താനങ്ങൾ ധരിച്ച് ശ്രീരാമൻ ആ മൃഗത്തെ പിന്തുടർന്നു ഓടി—മൃഗശിരാ നക്ഷത്രത്തിലെ താരാമൃഗത്തെ പിന്തുടർന്ന് ഒരിക്കൽ രുദ്രൻ ഓടിയതുപോലെ।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense pursuit—especially of something alluring—can narrow judgment. Even a righteous person may be drawn into danger when attention is captured by fascination; therefore, restraint and discernment are essential to uphold dharma.
Mārkaṇḍeya describes Rāma running after a deer, fully equipped with weapons and gear. The chase is compared to Rudra pursuing a celestial ‘star-deer,’ emphasizing the speed, fixation, and dramatic momentum of the episode.