Shloka 14
Āraṇyaka-parva Adhyāya 277 — Sāvitrī-Upākhyāna: Aśvapati’s Vows and Sāvitrī’s Birth; Search for a Suitable Husband Begins
नागायुतसमप्राणा वायुवेगसमा जवे । यत्रेच्छकनिवासाक्षु केचिदत्र वनौकस:,उनके शरीरमें दस हजार हाथियोंके समान बल था। तेज चलनेमें वे वायुके वेगको लजा देते थे। उनका कोई घर-बार नहीं था; जहाँ इच्छा होती वहीं रह जाते थे। उनमेंसे कुछ लोग केवल वनोंमें ही रहते थे
nāgāyutasamaprāṇā vāyuvegasaṃmā jave | yatrecchekanivāsākṣu kecid atra vanaukasaḥ ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അവരിൽ പത്തായിരം ആനകളുടെ തുല്യമായ പ്രാണബലം ഉണ്ടായിരുന്നു; വേഗത്തിൽ അവർ കാറ്റിന്റെ വേഗത്തോടു മത്സരിച്ചു. സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലം അവർക്കില്ല; ഇച്ഛിക്കുന്നിടത്ത് അവിടെതന്നെ താമസിക്കും. അവരിൽ ചിലർ വനങ്ങളിൽ മാത്രം വസിച്ചു.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a life of non-attachment: despite immense power and speed, these beings do not cling to property or fixed residence, illustrating a renunciant ideal where freedom of movement and simplicity of living are valued over possession.
Mārkaṇḍeya is describing a group characterized by extraordinary strength and swiftness, emphasizing their homeless, wandering mode of life; some among them are specifically identified as living exclusively in the forest.