Shloka 9
Setubandha-Niścaya (Decision for the Causeway) and Vānara-Senā Saṃniveśa — Bridge Strategy and Alliance Consolidation
एतावदुक््त्वा द्रुपदात्मजा सा शैब्यात्मजं चन्द्रमुखी प्रतीता । विवेश तां पर्णशालां प्रशस्तां संचिन्त्य तेषामतिथित्वमर्थ,शिबिदेशके राजकुमार कोटिकास्यसे ऐसा कहकर वह चन्द्रमुखी द्रौपदी अपनी उत्तम पर्णशालाके भीतर चली गयी। “ये लोग हमारे अतिथि हैं” ऐसा सोचकर उसे उनपर विश्वास हो गया था। अतः वह प्रसन्नतापूर्वक उनके आतिथ्यकी व्यवस्थामें लग गयी
etāvad uktvā drupadātmajā sā śaibyātmajaṃ candramukhī pratītā | viveśa tāṃ parṇaśālāṃ praśastāṃ sañcintya teṣām atithitvam artham ||
ഇത്രമാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് ചന്ദ്രമുഖിയായ ദ്രുപദാത്മജ ദ്രൗപദി ശൈബ്യപുത്രനിൽ വിശ്വാസം വെച്ച് ആ ഉത്തമ പർണശാലയിൽ പ്രവേശിച്ചു. “ഇവർ നമ്മുടെ അതിഥികളാണ്” എന്നു ചിന്തിച്ച് അവൾ പ്രസന്നചിത്തയായി, വിധിപൂർവ്വം അവരുടെ അതിഥിസത്കാരത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds atithi-dharma: once someone is regarded as a guest, one should arrange hospitality with goodwill. It also shows how ethical duty can lead one to extend trust—highlighting the tension between dharmic generosity and the need for careful discernment.
After speaking briefly, Draupadī enters the forest leaf-hut, having placed trust in the person described as Śaibya’s son. Thinking of the others as guests, she begins making arrangements to receive and serve them properly.