Shloka 173
द्रौपदी–सत्यभामा संवादः
Draupadī and Satyabhāmā on ethical household conduct
ततः स्विष्ट॑ भवेदाज्यं स्विष्टकृत् परमस्तु सः । जो वेदोंमें सम्पूर्ण जगत॒के पति” कहे गये हैं, वे विश्वपति नामक अग्नि मनुके द्वितीय पुत्र हैं। उन्हींके प्रभावसे हविष्यकी सुन्दरभावसे आहुति-क्रिया सम्पन्न होती है; अतः वे परम स्विष्टकृत् (उत्तम अभीष्टकी पूर्ति करनेवाले) कहे जाते हैं
tataḥ sviṣṭaṁ bhaved ājyaṁ sviṣṭakṛt paramas tu saḥ |
മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനു ശേഷം ആജ്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ ‘സ്വിഷ്ട’മാകുന്നു; കാരണം അവൻ തന്നെയാണ് പരമ സ്വിഷ്ടകൃത്—അവന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ഹവിസിന്റെ ആഹുതി-ക്രിയ ശോഭയോടെയും വിധിപൂർവ്വവും സമാപിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവൻ ഇഷ്ടയാഗത്തെയും അതിന്റെ ഫലത്തെയും പരമമായി സിദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനെന്നു സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
A rite is not merely an external act; it is ‘well-offered’ only when the divine principle that perfects and carries the oblation (Agni as Sviṣṭakṛt) is properly honored—emphasizing correctness, reverence, and the completion of duty so that intended fruits arise in a dharmic way.
Mārkaṇḍeya is explaining the sacrificial theology of offerings: after the proper invocation and performance, the ghee-oblation is considered successfully offered because Agni—praised as Sviṣṭakṛt, the supreme accomplisher—makes the offering effective and brings the sacrifice to fulfillment.