Shloka 18
Dharma-vyādha on Parental Worship
Pitṛ-mātṛ-śuśrūṣā as Paramadaivata
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते । किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम्,वे शेषनागके शरीरकी दिव्य शय्यापर शयन किये हुए थे। उनका तेज महान् है। वे जिस शबय्यापर शयन करते हैं, उसकी लंबाई-चौड़ाई कई योजनोंकी है। भगवानके मस्तकपर किरीट और कण्ठमें कौस्तुभभणिकी शोभा हो रही थी। उन्होंने रेशमी पीताम्बर धारण कर रखा था
bahuyojanavistīrṇe bahuyojanamāyate | kirīṭakaustubhadhāraṁ pītakauśeyavāsasam ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—“അവൻ ദിവ്യശയ്യയിൽ ശയനിച്ചിരുന്നു; അത് പല യോജന വീതിയും പല യോജന നീളവും വ്യാപിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ശിരസ്സിൽ കിരീടവും, കണ്ഠത്തിൽ കൗസ്തുഭമണിയും, ദേഹത്തിൽ പീതകൗശേയവസ്ത്രവും ഉണ്ടായിരുന്നു.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes reverent recognition of the Divine through traditional iconographic marks—crown, Kaustubha, and yellow silk—suggesting that spiritual discernment includes perceiving sacred presence and majesty beyond ordinary scale.
Mārkaṇḍeya describes a vision of a supremely radiant divine figure reclining on an immense, divine couch, adorned with a crown and the Kaustubha jewel, and wearing yellow silk—details that identify the figure in Vaiṣṇava imagery.