Shloka 343
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
अन्नदातृसम: सो<पि कीर््यते नात्र संशय: । यदि कोई रास्तेके थके-माँदे, दुबले-पतले पथिक धूलभरे पैरोंसे भूखे-प्यासे आ जाया और पूछें कि क्या यहाँ कोई भोजन देनेवाला है? उस समय उन्हें जो विद्वान् अन्न मिलनेका पता बता देता है, वह भी अन्नदाताके समान ही कहा जाता है, इसमें संशय नहीं है
annadātṛ-samaḥ so ’pi kīryate nātra saṃśayaḥ |
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അവനും അന്നദാതാവിനോട് സമനായി കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. വഴിയിൽ ക്ഷീണിച്ച്, കൃശനായി, പൊടിപിടിച്ച കാലുകളോടെ, വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് വലയുന്ന യാത്രക്കാരൻ—“ഇവിടെ അന്നം തരുന്നവൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?” എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ, ജ്ഞാനിയായ ഒരാൾ അവന് അന്നം ലഭിക്കുന്നിടം കാണിച്ചുതരുകയാണെങ്കിൽ, അവനും അന്നദാതാവിനോട് തുല്യനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Helping the hungry is not limited to physically giving food; even guiding a needy traveler to a source of food is ethically equivalent to feeding him, and is praised as the merit of an annadātā.
Mārkaṇḍeya is explaining a principle of dharma: in a situation where a hungry, thirsty traveler seeks help, the person who provides reliable direction to obtain food is honored as though he himself had given food.