Shloka 33
Dharma-vyādha’s Analysis of Moral Decline and the Mahābhūta–Guṇa Schema (धर्मव्याधोपदेशः)
पृच्छन्ति चात्र दातारं वदन्ति पुरुषा भुवि,अन्नदातृसम: सो<पि कीर््यते नात्र संशय: । यदि कोई रास्तेके थके-माँदे, दुबले-पतले पथिक धूलभरे पैरोंसे भूखे-प्यासे आ जाया और पूछें कि क्या यहाँ कोई भोजन देनेवाला है? उस समय उन्हें जो विद्वान् अन्न मिलनेका पता बता देता है, वह भी अन्नदाताके समान ही कहा जाता है, इसमें संशय नहीं है
pṛcchanti cātra dātāraṃ vadanti puruṣā bhuvi, annadātṛ-samaḥ so 'pi kīrtyate nātra saṃśayaḥ |
ഈ ഭൂമിയിൽ ആളുകൾ ദാതാവിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുകയും ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നിടം കാണിച്ചുതരുന്നവനും അന്നദാതാവിനോട് തുല്യമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Helping the hungry is so central to dharma that even directing someone to a source of food is treated as morally equivalent to feeding them oneself; intention and practical assistance both generate merit.
In Mārkaṇḍeya’s discourse on righteous conduct, he explains how society praises beneficence: when people seek a donor of food, the one who provides reliable guidance to obtain food is also honored like an actual food-giver.