Shloka 34
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
असय: शक्तिकुलिशपाशर्धिकनपा: शरा: | पट्टिशाश्व भुशुण्ड्यश्व प्रपतन्त्यनिशं मयि,जो गिरते थे, उन्हें समुद्रमें रहनेवाले जीव-जन्तु निगल जाते थे। तत्पश्चात् मैंने गोदुग्ध, कुन्दपुष्प, चन्द्रमा, मृणाल तथा चाँदीकी-सी कान्तिवाले पांचजन्य नामक शंखको बड़े जोरसे फूँका। उन दानवोंको समुद्रमें गिरते देख सौभराज शाल्व महान् मायायुद्धके द्वारा मेरा सामना करने लगा। फिर तो मेरे ऊपर गदा, हल, प्रास, शूल, शक्ति, फरसे, खड्ग, शक्ति, वज्र, पाश, ऋष्टि, कनप, बाण, पट्टिश और भुशुण्डी आदि शश्त्रास्त्रोंकी निरन्तर वर्षा होने लगी
asayaḥ śaktikulīśapāśārdhikanapāḥ śarāḥ | paṭṭiśāś ca bhuśuṇḍyaś ca prapatanty aniśaṃ mayi ||
വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു—വാളുകൾ, കുന്തങ്ങൾ, വജ്രസദൃശ ആയുധങ്ങൾ, പാശങ്ങൾ, ഋഷ്ടികൾ, കനപങ്ങൾ, അമ്പുകൾ; കൂടാതെ പട്ടിശങ്ങളും ഭുശുണ്ഡികളും—ഇവയൊക്കെയും ഇടവിടാതെ എന്റെ മേൽ പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇങ്ങനെ വൈരാഗ്യത്തിൽ നിന്നുയർന്ന നിരന്തര ആയുധവർഷം കൊണ്ട് യുദ്ധം കൂടുതൽ ഉഗ്രമായി, ഹിംസയുടെ നടുവിലും ധൈര്യവും ധർമ്മനിശ്ചയവും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന നിലയായി.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Even amid overwhelming aggression, the ethical emphasis is on steadiness and disciplined response: the verse highlights relentless violence as a backdrop against which righteous resolve (not panic or cruelty) is tested.
Vāsudeva describes being continuously attacked—an unbroken rain of varied weapons falls upon him—signaling an intense escalation of battle and the opponent’s determination to overpower him through sheer force.