Shloka 26
कामीकवन-समागमः
Kāmyaka Forest Meeting: Kṛṣṇa’s Visit; Mārkaṇḍeya and Nārada Arrive
यस्मादभावी भावी वा मनुष्य: सुखदु:ःखयो: आगमे यदि वापाये न तत्र ग्लपयेन्मन:,"क्योंकि मनुष्य सुख-दुःखकी प्राप्ति अथवा निवृतिमें कभी असमर्थ होता है और कभी समर्थ। अत: किसी भी दशामें अपने मनमें ग्लानि नहीं आने देनी चाहिये
yasmād abhāvī bhāvī vā manuṣyaḥ sukha-duḥkhayoḥ āgame yadi vāpāye na tatra glapayed manaḥ |
കാരണം മനുഷ്യൻ സുഖദുഃഖങ്ങളുടെ വരവും മാറിപ്പോകലും സംബന്ധിച്ച് ചിലപ്പോൾ അസമർത്ഥനും ചിലപ്പോൾ സമർത്ഥനും ആകുന്നു; അതിനാൽ ഏതു അവസ്ഥയിലും മനസ്സിനെ വിഷാദത്തിൽ താഴ്ത്തരുത്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Maintain inner steadiness: because human agency over the rise and fall of pleasure and pain is sometimes limited and sometimes effective, one should not fall into self-reproach or mental dejection in any circumstance.
In Vaiśampāyana’s narration, a general ethical counsel is being stated: the listener is urged to avoid despair when confronted with changing conditions of happiness and sorrow, recognizing the fluctuating limits of human control.