Shloka 17
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
त्रिदशेशद्विषो यावत् क्षयमस्त्रैर्नयाम्यहम् न कथज्वचिद्धि मे पापा न वध्या ये सुरद्विष:,“जिससे देवराजके द्रोहियोंको मैं अपने अस्त्रोंद्वारा नष्ट कर डालूँ। जो देवताओंसे द्वेष रखते हैं, उन पापियोंको मैं किसी प्रकार मारे बिना नहीं छोड़ सकता”
tridaśeśa-dviṣo yāvat kṣayam astrair nayāmy aham | na kathañcid dhi me pāpā na vadhyā ye sura-dviṣaḥ ||
അർജുനൻ പറഞ്ഞു—ദേവേന്ദ്രന്റെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ എന്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കും. ദേവന്മാരോടു ദ്വേഷം പുലർത്തുന്ന ആ പാപികളെ ഞാൻ ഒരുവിധത്തിലും വിട്ടുകളയുകയില്ല; വധിക്കാതെ വിടാൻ എനിക്കാവില്ല.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna frames violent action as a duty-bound, morally charged response against those who oppose the divine order: a kshatriya’s resolve to punish aggressors is presented as protection of dharma when directed against ‘haters of the gods’ (sura-dviṣaḥ).
Arjuna declares his determination to use his celestial weapons to bring about the destruction of Indra’s enemies, insisting that he will not allow the god-hating wrongdoers to escape without being slain.