Shloka 27
Divyāstrāṇāṃ Pradarśana-nivāraṇa
Display of Divine Weapons and Its Prohibition
पुन: प्रकाशम भवत् तमसा ग्रस्यते पुन: । भवत्यदर्शनो लोक: पुनरप्सु निमज्जति,इससे कभी तो प्रकाश छा जाता था और कभी सब कुछ अन्धकारमें विलीन हो जाता था। कभी सम्पूर्ण जगत् अदृश्य हो जाता और कभी जलमें डूब जाता था
punaḥ prakāśam abhavat tamasā grasyate punaḥ | bhavaty adarśano lokaḥ punar apsu nimajjati ||
വീണ്ടും പ്രകാശം പടരുന്നു; വീണ്ടും അത് അന്ധകാരത്തിൽ വിഴുങ്ങപ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ അദൃശ്യമാകുന്നു; ചിലപ്പോൾ അത് വീണ്ടും ജലത്തിൽ മുങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse evokes the instability of perceived reality—light repeatedly giving way to darkness and the world seeming to vanish or submerge—suggesting the fragility of worldly appearances and the awe-inducing power of cosmic forces beyond human control.
Arjuna describes a terrifying, fluctuating scene: illumination appears and is repeatedly engulfed by darkness; the world alternately becomes unseen and seems to sink into waters, as if the environment is undergoing a sudden, ominous transformation.