Shloka 17
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
ततः शैलोत्तमस्याग्रात् पाण्डवान् प्रति मारुत: । अवहत् सर्वमाल्यानि गन्धवन्ति शुभानि च,तत्पश्चात् उस उत्तम पर्वतके शिखरसे पाण्डवोंकी ओर हवाका एक झोंका आया, जिसने वहाँ सब प्रकारके सुगन्धित पुष्पोंकी बनी हुई बहुत-सी सुन्दर मालाएँ लाकर बिखेर दीं
tataḥ śailottamasyāgrāt pāṇḍavān prati mārutaḥ | avahat sarvamālyāni gandhavanti śubhāni ca ||
അപ്പോൾ ആ ഉത്തമപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് പാണ്ഡവന്മാരുടെ ദിശയിലേക്ക് ഒരു കാറ്റടിച്ചു; സുഗന്ധമുള്ളതും മംഗളകരവുമായ അനവധി പുഷ്പമാലകൾ അത് കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെ ചിതറിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse conveys the idea that auspiciousness and support can manifest through nature itself when the righteous endure hardship; beauty and fragrance become signs of encouragement rather than mere decoration.
Vaiśampāyana narrates that a gust of wind from the mountain’s summit blows toward the Pāṇḍavas, bringing and scattering many fragrant, auspicious garlands around them.