Shloka 3
Hanūmān’s Embrace, Counsel, and Promise to Amplify Bhīma’s Battle-Roar
Gandhamādana Continuation
अनुग्रहो मे सुमहांस्तृप्तिश्न तव दर्शनात् । एकं तु कृतमिच्छामि त्वयाद्य प्रियमात्मन:
anugraho me sumahāṁs tṛptiś ca tava darśanāt | ekaṁ tu kṛtam icchāmi tvayādya priyam ātmanaḥ ||
“എനിക്കു നിങ്ങളാൽ ലഭിച്ച അനുഗ്രഹം അതിമഹത്താണ്; നിങ്ങളുടെ ദർശനം മാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ തൃപ്തനായി. എങ്കിലും ഇന്ന് എന്റെ ഹൃദയത്തിന് പ്രിയമായ മറ്റൊരു ഉപകാരം കൂടി നിങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: gratitude for kindness received (anugraha) and the respectful framing of a request. Satisfaction at a virtuous person’s presence (darśana) is acknowledged first, then a further plea is made without entitlement.
The narrator-speaker Vaiśampāyana expresses that merely seeing the addressed person has brought him great satisfaction and a sense of being favored, but he still asks that one more cherished request be granted that day.