Shloka 22
Dyūta-doṣa-prakāśana — Kṛṣṇa’s Critique of Gambling and the Exile Crisis
एतत् कार्य महाबाहो येनाहं नागमं तदा । श्रुत्वैव हास्तिनपुरं द्यूतं चाविनयोत्थितम् । ट्रुतमागतवान् युष्मान् द्रष्टकाम: सुदु:ःखितान्,महाबाहो! यही कार्य उपस्थित हो गया था, जिससे मैं उस समय न आ सका। लौटनेपर ज्यों ही सुना कि हस्तिनापुरमें दुर्योधनकी उद्दण्डताके कारण जूआ खेला गया (और पाण्डव उसमें सब कुछ हारकर वनको चले गये); तब अत्यन्त दुःखमें पड़े हुए आपलोगोंको देखनेके लिये मैं तुरंत यहाँ चला आया
etat kāryaṃ mahābāho yenāhaṃ nāgamaṃ tadā | śrutvaiva hāstinapuraṃ dyūtaṃ cāvinayotthitam | tvaritam āgatavān yuṣmān draṣṭukāmaḥ suduḥkhitān ||
മഹാബാഹോ! അന്ന് ഞാൻ വരാനാകാതിരുന്നതിന് കാരണം ആ അടിയന്തരകാര്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഹസ്തിനപുരത്തിൽ അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ദ്യൂതക്രീഡ നടന്നുവെന്ന വാർത്ത കേട്ടയുടൻ, അതിഗാഢ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ നിങ്ങളെ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ ഉടൻ ഇവിടെ എത്തി.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
That adharma often begins with avinaya (arrogant lack of restraint) and manifests in unethical acts like gambling; such actions bring widespread suffering, and a dharmic ally feels obligated to respond swiftly when injustice is heard.
Kṛṣṇa explains why he could not come earlier; upon hearing that a dice-game in Hāstinapura—driven by insolence—had led to the Pāṇḍavas’ ruin and sorrow, he hurried to meet them in their distressed state.