Shloka 38
काञ्चनस्तम्भनिर्यूहवैदूर्यकृतवेदिकम् । जाम्बूनदमर्यैर्दिव्यैर्गवाक्षै: सर्वतो वृतम्
vaiśampāyana uvāca |
kāñcanastambhaniryūhavaidūryakṛtavedikam |
jāmbūnadamayarair divyair gavākṣaiḥ sarvato vṛtam, bhārata |
അത് സ്വർണ്ണസ്തംഭങ്ങളും പുറംചായുന്ന ഛജ്ജങ്ങളും കൊണ്ട് ശോഭിതമായിരുന്നു; വൈദൂര്യമണിവേദികളാൽ വിഭൂഷിതമായിരുന്നു; കൂടാതെ ചുറ്റും ജാംബൂനദ-സ്വർണ്ണമയ ദിവ്യ ഗവാക്ഷങ്ങളാൽ വൃതമായിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse supports the epic’s broader moral logic that disciplined observance of dharma—through vows, sacrifices, and meritorious conduct—bears fruit as elevated states and honors in the afterlife, symbolized here by celestial architecture and divine adornment.
Vaiśampāyana is describing a divine, richly ornamented celestial structure/vehicle—golden pillars and cornices, gemstone platforms, and golden lattice-windows—within a passage that narrates the heavenly reward granted to one who completes a sacred observance.