Shloka 19
शुचि: शीलान्विताचार: शुक्लवासा जितेन्द्रिय: । संस्कृत: सर्वशास्त्रज्ञ: श्रद्दधानोइनसूयक:
śuciḥ śīlānvita-ācāraḥ śukla-vāsā jitendriyaḥ | saṃskṛtaḥ sarva-śāstra-jñaḥ śraddadhāno 'n-asūyakaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— പുറമേയും ഉള്ളിലും ശുചിയായും, ശീലസമ്പന്നനും സദാചാരിയും ആയി, നിർമ്മലമായ ശ്വേതവസ്ത്രം ധരിച്ചും, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവനായി, സംസ്കാരസമ്പന്നനായി, സർവ്വശാസ്ത്രങ്ങളുടെ തത്ത്വജ്ഞനായി, ശ്രദ്ധാവാനായി, ദോഷദൃഷ്ടിയില്ലാത്തവനായി ഇരിക്കുന്ന പണ്ഡിതനെ ദാനവും മാനവും നൽകി അനുഗ്രഹിച്ച് വാചകനായി നിയമിക്കണം; അങ്ങനെ ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ നിലനിൽക്കും.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the transmitter of sacred tradition should be ethically qualified: pure, disciplined, learned, faithful, and free from envy or fault-finding; such a person should be honored and supported so the teaching is preserved and conveyed rightly.
In the Svargārohaṇa context, Vaiśaṃpāyana describes the standards for selecting a competent and morally fit vācaka (reciter) of the epic—emphasizing character and self-mastery alongside scholarship.