Shloka 17
गौएँ, काँसीके दुग्धपात्र, वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और सम्पूर्ण मनोवाञ्छित गुणोंसे युक्त कन्याएँ, नाना प्रकारके यान, विचित्र भवन, भूमि, वस्त्र, सुवर्ण, वाहन, घोड़े, मतवाले हाथी, शय्या, शिबिकाएँ, सजे-सजाये रथ तथा घरमें जो कोई भी श्रेष्ठ वस्तु और महान् धन हो, वह सब ब्राह्मणोंको देने चाहिये। स्त्री-पुत्रोंसहित अपने शरीरको भी उनकी सेवामें लगा देना चाहिये ।। श्रद्धया परया युक्त क्रमशस्तस्य पारग: । शक्तित: सुमना हृष्ट: शुश्रुषुरविकल्पक:
śraddhayā parayā yuktaḥ kramaśas tasya pāragaḥ | śaktitaḥ sumanā hṛṣṭaḥ śuśrūṣur avikalpakaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—പശുക്കൾ, കാശിയിലെ പാലപാത്രങ്ങൾ, വസ്ത്രാഭരണങ്ങളാൽ വിഭൂഷിതവും എല്ലാ മനോവാഞ്ഛിത ഗുണങ്ങളാലും യുക്തവുമായ കന്യകൾ; നാനാവിധ വാഹനങ്ങൾ, വിചിത്ര മന്ദിരങ്ങൾ, ഭൂമി, വസ്ത്രങ്ങൾ, സ്വർണം, വാഹനങ്ങൾ, കുതിരകൾ, മദിച്ച ആനകൾ, ശയ്യകൾ, ശിബികകൾ (പല്ലക്കുകൾ), നന്നായി അലങ്കരിച്ച രഥങ്ങൾ—ഇവയും, കൂടാതെ വീട്ടിൽ ഉള്ള ഏതു ശ്രേഷ്ഠ വസ്തുവും മഹത്തായ സമ്പത്തും—എല്ലാം ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകണം. ഭാര്യയും പുത്രന്മാരും സഹിതം സ്വന്തം ദേഹവും അവരുടെ സേവയിൽ നിയോഗിക്കണം. പരമശ്രദ്ധയോടെ അവൻ ക്രമേണ തന്റെ ഉദ്യമത്തിന്റെ അപ്പുറത്തീരത്തെത്തും; യഥാശക്തി, പ്രസന്നമനസ്സോടെ, ഹർഷഭരിതനായി, സേവാപരനായി, സംശയരഹിതനായി ഇരിക്കും।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
To practice dāna and service with supreme faith and unwavering resolve—progressing steadily, giving according to one’s capacity, and remaining cheerful and devoted rather than hesitant or calculating.
Vaiśaṃpāyana describes an ideal of meritorious giving: a comprehensive offering of valuable possessions (and even personal service with one’s family) to brāhmaṇas, framed as a disciplined, step-by-step pursuit carried out with faith and steadfastness.