Shloka 466
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
त्वरमाणाभिधावन्ति मम भर्ता भवेदिति | युद्धस्थलमें मारे गये शूरवीरकी ओर सहसौ्रों सुन्दरी अप्सराएँ यह आशा लेकर बड़ी उतावलीके साथ दौड़ी जाती हैं कि यह मेरा पति हो जाय
tvaramāṇābhidhāvanti mama bhartā bhaved iti | yuddhasthale meṃ māre gaye śūravīra-kī ora sahasrauṃ sundarī apsarāeṃ yaha āśā lekara baṛī utāvalī ke sātha dauṛī jātī haiṃ ki yaha merā pati ho jāy
‘ഇവൻ എന്റെ ഭർത്താവാകട്ടെ’ എന്ന ആശയോടെ ആയിരക്കണക്കിന് സുന്ദരിയായ അപ്സരസ്സുകൾ അത്യുത്സാഹത്തോടെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണ ശൂരന്റെ അടുക്കൽ ഓടിച്ചേരുന്നു.
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional epic idea that heroic death in battle is linked with celestial reward, while also hinting that such rewards are still within the realm of desire and pleasure—important in dharma discourse as a contrast to higher spiritual goals.
Ambarīṣa describes a vivid scene: thousands of apsarases hurry toward a warrior killed on the battlefield, each hoping to claim him as her husband in heaven.