Shloka 13
Kṣātra-Dharma, Daṇḍanīti, and Social Order
Indra–Māndhātṛ Dialogue
स राजा राजशार्दूल मान्धाता परमेश्वरम्,राजसिंह! राजा मान्धाताने उस यज्ञमें परमात्मा भगवान् विष्णुके चरणोंकी भावनासे पृथ्वीपर मस्तक रखकर उन्हें प्रणाम किया। उस समय श्रीहरिने देवराज इन्द्रका रूप धारण करके उन्हें दर्शन दिया
sa rājā rājaśārdūla māndhātā parameśvaram | rājasimha! rājā māndhātānena yajñe paramātmā bhagavān viṣṇoḥ caraṇayoḥ bhāvanayā pṛthivyāṃ mastakaṃ nidhāya taṃ praṇamya | tadā śrīharir devarāja indrasya rūpaṃ dhṛtvā tasmai darśanaṃ dadau |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—രാജശാർദൂലാ! ആ യജ്ഞത്തിൽ രാജാവ് മന്ധാതാവ് പരമേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളെ ഭക്തിയോടെ ധ്യാനിച്ച് ഭൂമിയിൽ തലവെച്ച് പ്രണാമം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ശ്രീഹരി ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം ധരിച്ചു അവനു ദർശനം നൽകി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a powerful ruler perfects dharma through humility and single-minded devotion; sincere reverence to the Lord’s feet invites divine grace, which may appear in an appropriate, contextual form.
During a sacrifice, King Māndhātā bows with his head on the ground, meditating on Viṣṇu’s feet; in response, Śrī Hari manifests in the form of Indra and grants him a divine vision.