Shloka 92
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तस्माऊउज्ञानं सर्वतो मार्गितव्यं सर्वत्रस्थं चैतदुक्त मया ते । तत्स्थो ब्रह्मा तस्थिवांश्षापरो य- स्तस्मै नित्यं मोक्षमाहुनरिन्द्र
tasmād u jñānaṃ sarvato mārgitavyaṃ sarvatrasthaṃ caitad uktaṃ mayā te | tatstho brahmā tasthivāṃś cāparo yaḥ tasmai nityaṃ mokṣam āhur narendra ||
അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനം എല്ലാ വിധത്തിലും അന്വേഷിക്കണം; അത് സർവ്വത്രവും നിലകൊള്ളുന്നു—ഇതു ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ ബ്രഹ്മാ; അതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന മറ്റാരും അതുപോലെ തന്നെയാണ്. നരേന്ദ്രാ, അത്തരം ഒരുവന് ജ്ഞാനികൾ നിത്യ മോക്ഷം എപ്പോഴും സമീപമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
याज़्वल्क्य उवाच
Educational Q&A
Liberating knowledge (jñāna) should be sought earnestly and comprehensively, because the ultimate reality is all-pervading. One who becomes established in That reality is regarded as truly Brahmā/Brahman-realized, and such a person is said to have liberation as a constant attainment.
Yājñavalkya is instructing a king (addressed as narendra) in the Shanti Parva’s mokṣa-oriented discourse, emphasizing the omnipresence of the highest principle and the necessity of seeking knowledge that culminates in abiding in That.