Shloka 11
अध्याय २९७ — श्रेयः, धृति, दान-नियमाः
Welfare, Steadfastness, and Norms of Giving
आयुषि क्षयमापन्ने पठचत्वमुपगच्छति । तथा हाकारणाद् भवति कारणैरुपपादितम्
āyuṣi kṣayam āpanne paṭhatvam upagacchati | tathā hākāraṇād bhavati kāraṇair upapāditam ||
പരാശരൻ പറഞ്ഞു—നിശ്ചിതമായ ആയുസ്സ് ക്ഷയത്തിലാകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ അസഹായതയിലേക്കും അധഃപതനത്തിലേക്കും വീഴുന്നു. അതുപോലെ കാരണമില്ലാതെ ഒന്നും സംഭവിക്കുകയില്ല; സംഭവിക്കുന്നതെല്ലാം യഥോചിത കാരണങ്ങളാൽ തന്നെയാണ് സ്ഥാപിതമാകുന്നത്.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Parāśara emphasizes causality: events do not arise without causes; they are produced and validated by specific conditions. He pairs this with the observation that decline and helplessness naturally follow when one’s lifespan is nearing exhaustion.
Parāśara is instructing his listener in a reflective, philosophical mode within Śānti Parva, using the example of life’s waning to illustrate a broader principle: outcomes are causally grounded rather than random or causeless.