Shloka 2
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
त्वया सृष्टा कथं नारी मादृशी वदतां वर । रौद्रकर्माभिजायेत सर्वप्राणिभयड्करी
tvayā sṛṣṭā kathaṁ nārī mādṛśī vadatāṁ vara | raudrakarmābhijāyeta sarvaprāṇibhayaṅkarī ||
വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രജാപതേ! എന്നെപ്പോലൊരു സ്ത്രീയെ നീ എന്തിന് സൃഷ്ടിച്ചു? എന്നെപ്പോലൊരു മൃദുസ്വഭാവിനി എങ്ങനെ രൗദ്രകർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു സർവ്വപ്രാണികൾക്കും ഭയങ്കരയാകുമെന്നു?
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse raises an ethical tension between one’s innate disposition (gentleness) and imposed or expected conduct (cruel action), questioning whether dharma can demand actions that contradict one’s nature and the moral cost of becoming a source of fear to living beings.
Nārada addresses Prajāpati, challenging the logic of her creation: if she is meant to carry out fierce, fear-inducing deeds, why was she created as a gentle-hearted woman, implying a protest against being assigned a cruel role.