Shloka 14
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
सर्वभूतहिते युक्तो न सम यो द्विषते जनम् | महाह्द इवाक्षो भ्य: प्रज्ञातृप्त: प्रसीदति
sarvabhūtahite yukto na sa yo dviṣate janam | mahāhrada ivākṣobhyaḥ prajñātṛptaḥ prasīdati |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—സർവ്വഭൂതഹിതത്തിൽ നിയുക്തനായി ആരെയും ദ്വേഷിക്കാത്തവൻ, മഹാ ജലാശയത്തെപ്പോലെ ഗൗരവവും അചഞ്ചലതയും ഉള്ളവൻ. അത്തരം ദമനശീലൻ ജീവികളുടെ നന്മയ്ക്കായി ലഭിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ വസ്തുക്കളും ദാനം ചെയ്ത്, മറ്റുള്ളവർക്ക് സുഖം നൽകുന്നതിലൂടെ താനും ആനന്ദിക്കുന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരിക്കലും കലക്കം ഇല്ല; ജ്ഞാനജന്യ തൃപ്തിയാൽ അവൻ സദാ പ്രസന്നനായി ഇരിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true ethical excellence lies in universal benevolence and the absence of hatred. A person devoted to the good of all beings becomes inwardly steady and unshaken, attaining lasting contentment and serenity through wisdom and self-restraint.
In the Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma after the war. Here he describes the qualities of a virtuous, self-controlled person: one who benefits others, harbors no malice, and remains calm and satisfied like a deep, undisturbed reservoir.