Shloka 5
महागजमिवारण्ये व्याधेन विनिपातितम् । विवर्तमानं बहुशो रुधिरौघपरिप्लुतम्,वहाँ आकर उन्होंने देखा कि महामनस्वी धृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधन मार गिराया गया है, मानो वनमें कोई विशाल शालवृक्ष वायुके वेगसे टूटकर धराशायी हो गया हो। खूनसे लथपथ हो दुर्योधन पृथ्वीपर पड़ा छटपटा रहा था, मानो जंगलमें किसी व्याधने बहुत बड़े हाथीको मार गिराया हो। रक्तकी धारामें डूबा हुआ वह बारंबार करवटें बदल रहा था
mahāgajam ivāraṇye vyādhena vinipātitam | vivartamānaṃ bahuśo rudhiraughapariplutam ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അവിടെ അവർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ദുര്യോധനനെ വീണുകിടക്കുന്നതായി കണ്ടു; വനത്തിൽ വേട്ടക്കാരൻ മഹാഗജത്തെ വീഴ്ത്തിയതുപോലെ. രക്തധാരകളാൽ മുങ്ങി അവൻ ഭൂമിയിൽ കിടന്ന് പുളഞ്ഞും വീണ്ടും വീണ്ടും വശം മാറിയും കിടന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the stark moral cost of adharma-driven ambition: even the mightiest warrior-king can be reduced to helpless suffering. The elephant-and-hunter simile highlights how power and pride collapse under the consequences of violent conflict and accumulated wrongdoing.
Sañjaya reports what is seen on the battlefield: Duryodhana lies struck down, drenched in blood, repeatedly writhing and turning on the ground—described through the vivid comparison of a great forest elephant felled by a hunter.