Shloka 40
तमब्रवीन्महाराज पुत्रस्तव विशाम्पते,महाराज! प्रजानाथ! तब आपके पुत्रने उनसे कहा--'द्विजश्रेष्ठी] आपका कल्याण हो। यदि आप मेरा प्रिय करना चाहते हैं तो मेरी आज्ञासे द्रोणपुत्रका सेनापतिके पदपर अभिषेक कीजिये
tam abravīn mahārāja putras tava viśāmpate | mahārāja prajānātha tava putro 'bravīt—“dvijaśreṣṭha svasti te | yadi tvaṁ mama priyaṁ kartum icchasi tarhi mamājñayā droṇaputrasya senāpatipade 'bhiṣekaṁ kuru” ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ മഹാരാജാ, ഹേ പ്രജാനാഥാ! അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു— ‘ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! നിങ്ങള്ക്ക് മംഗളം. നിങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രിയമായതു ചെയ്യുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ദ്രോണപുത്രനെ സേനാപതി പദത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുക.’”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in wartime, decisions about authority and leadership are often driven by personal loyalty and urgency rather than calm deliberation. It implicitly raises an ethical tension: the king’s duty to act for the realm versus the pressure to satisfy a son’s demand and escalate conflict through a hardline commander.
Sañjaya reports to the king that the king’s son speaks to a leading Brahmin/elder and asks that Droṇa’s son (Aśvatthāman) be formally installed as commander-in-chief of the army, indicating a strategic shift in Kaurava leadership during the Shalya Parva.